• Πως αποκτάς καλή φυσική κατάσταση; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως παχαίνεις; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως πέφτεις σε κατάθλιψη; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πώς γίνεσαι καλά; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως «πέφτεις» στα ναρκωτικά; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως αποκτάς εμπειρία; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως παίρνεις ένα διαζύγιο και χωρίζεις; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως απομακρύνεσαι από την οικογένεια; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως χάνεις τους φίλους; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως γερνάς; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως μία δημοκρατία, μετατρέπεται σε δικτατορία; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως χάνεται η Ελευθερία; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως ενα έθνος, χάνει τις ρίζες του; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως ο γείτονας, καταπατά την ιδιοκτησία σου; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως ένας λαός χάνει την Ιστορία του; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως παραχαράσσεται η Ιστορία; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως μαθαίνεις να μιλάς; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως μαθαίνεις να σιωπάς; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως μαθαίνεις να κολυμπάς; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως πνίγεται κάποιος; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως ρίχνεις μία γκόμενα; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως σου την «φοράει» το κράτος; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως ξεπερνάς τις δυσκολίες; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως μία κοινωνία, εξελίσσεται; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως μία κοινωνία, παρακμάζει; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως το ψέμα σκεπάζει την αλήθεια; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως έφυγαν τόσοι γηγενής από τον τόπο τους; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως ήρθαν τόσοι αλλοδαποί στον τόπο σου; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως αποκτάς αυτάρκεια; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως αποκτάς γνώση; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως «κοιμίζουν» έναν λαό; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως αφυπνίζεται ένας λαός; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως οι τοπικοί «άρχοντες» σου αρπάζουν τα πάντα; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως τα διεθνή «αρπακτικά» σου παίρνουν την χώρα σου; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως οδηγήσε στην φτώχεια και την εξαθλίωση; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως σε κάνουν να αισθάνεσαι ντροπή για αυτό που είσαι και να νιώθεις ενοχές, ενώ δεν φταις; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως από τίμιος, έγινες «κλέφτης»; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως από «μικρομεσαίος», έγινες «φτωχομπινές»; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως συσσωρεύεις τόση οργή μέσα σου; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά
  • Πως φτάσαμε ως εδώ; λίγο, λίγο, σιγά, σιγά

Το παρόν κείμενο θα μπορούσε να ήταν μια ακόμα εκδοχή της ιστορίας με το «βράσιμο του βάτραχου»… υπάρχει όμως μία μεγάλη διαφορά. Στην ιστορία με το βάτραχο, ο βάτραχος δεν το καταλαβαίνει… μα από αφέλεια, από βλακεία, από ότι θες… δεν καταλαβαίνει ότι σιγοβράζεται. Στην περίπτωση μας όμως (σε όποια νομίζεις ότι ταυτίζεσαι), υπάρχει συναίνεση! Το καταλαβαίνουμε, έχουμε δει τα σημάδια, το διαπιστώνουμε… αλλά για διάφορους λόγους δεν αντιδρούμε… και γι’αυτό είναι χειρότερο, καθώς ακόμα και η σιωπή, σημαίνει συναίνεση, όταν βλέπεις και καταλαβαίνεις ότι κάτι πάει στραβά, αλλά δεν κάνεις τίποτα γι’αυτό. Με τις υγείες μας, λοιπόν…

«Γιατί η φορά του ρολογιού δεν αλλάζει, γιατί με την βροχή έρχεται και το χαλάζι γιατί το λίγο -λίγο με το λίγο – λίγο, γίνεται πολύ και στιγμή με τη στιγμή σπαταλάμε μια ζωή …»

Advertisements