Όλοι σιγά-σιγά μιλάνε για την επόμενη «οικονομική κρίση», που θα έρθει, καθώς είτε μιλάμε για το εξωτερικό, είτε για εδώ, τα πράγματα δεν πάνε καλά και τα νούμερα, δεν βγαίνουν. Είναι όμως «οικονομική» η κρίση; είναι θέμα χρημάτων; Ναι.. θα πούμε όλοι, «φταίνε οι ελίτ», «αυτοί που ελέγχουν το χρήμα», «οι πολιτικοί» και όλα τα γνωστά που λέμε κάθε φορά. Είναι όμως έτσι;

Πριν καν, μιλήσουμε για το ποιοι ελέγχουν το χρήμα και τι κάνουν με αυτό, όλοι μα όλοι, ξεχνάμε να θυμηθούμε και να ορίσουμε τι είναι το χρήμα! Πραγματικά όμως τι είναι! Το χρήμα δεν είναι τίποτα άλλο, από μία υπόσχεση… μία ιδέα!!! ναι ακριβώς! Ακόμα και αν πούμε ότι έχει αντίκρισμα σε χρυσό (που πλέον ούτε αυτό δεν έχει), στην ουσία είναι μία υπόσχεση, μία ιδέα, ότι αντί για χρυσό, για λόγους ευκολίας, σου δίνω ένα κέρμα/χαρτονόμισμα, ίσης αξίας αντί για χρυσό. Μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι δεν είναι πραγματικό αντίκρυσμα χρυσού, αφού αν δεν δώσουμε σε κάποιον που χρωστάμε,  χρήματα ή χρυσό… τότε βλέπουμε ότι το χρήμα είναι μία υπόσχεση/δέσμευση ότι θα σου δοθεί αντάλλαγμα. Ειδικά σήμερα που το χρήμα, μετατρέπεται σε bits και bytes, βλέπουμε ξεκάθαρα ότι πρόκειται για μία ιδέα και όχι κάτι το απτό, πραγματικό.

Δεν είναι όμως, έτσι απλά μία ιδέα… είναι Η… ΙΔΕΑ! αν καταλάβουμε πραγματικά τι μας κάνει το χρήμα ή μάλλον, το αφήνουμε να μας κάνει, βλέπουμε ότι το χρήμα είναι το καλύτερο μέσο να σκλαβώσεις έναν άνθρωπο! Αν βάλεις στον άνθρωπο την ιδέα, ότι με το χρήμα μπορεί να αγοράσει και κάνει πράγματα που θέλει, με τον ίδιο εύκολο τρόπο, τον κάνεις να «καταλάβει» ότι με την έλλειψη χρήματος, δεν μπορεί να κάνει/αγοράσει κάποια άλλα… και αυτόματα το αποδέχεται, ως φυσιολογικό! Αν έχεις χρήματα, θα πας στην λαική και θα φας, αν δεν έχεις, αποδέχεσαι το συσσίτιο ή να ψάχνεις στους τενεκέδες και όχι μόνο.

Ξυπνάμε κάθε πρωί για να πάμε στην δουλειά, όσοι έχουν, για να βγάλουν χρήμα! Ακόμα και οι άνεργοι, δεν αναζητούν μόνο δουλειά, αλλά χρήμα! Χωρίς χρήμα, δεν μπορείς να φας, να σπουδάσεις, να μετακινηθείς, να δώσεις ελεημοσύνη (να βοηθήσεις) σε άλλους κτλ. Όλα, μετριούνται και γίνονται ή δεν γίνονται, με βάση το αν έχουμε ή δεν έχουμε χρήμα. Ακόμα και η ζωή πλέον, μετριέται με χρήμα. Έχεις χρήμα; θα πας στον καλό γιατρό, θα πληρώσεις για φάρμακα, θα κάνεις την μεταμόσχευση που θέλει χιλιάδες ευρωδολλάρια. Δεν έχεις χρήμα; κάτσε να πεθάνεις!!!

Το χρήμα έχει τόση «αξία», που «μεταμορφώνει» τον άχρηστο, τον κακό, τον εγκληματία σε καλοκάγαθο και ευεγέρτη! Αρκεί ένας εγκληματίας, να κάνει μία χορηγία σε ένα ίδρυμα και αμέσως όλοι θα πουν ότι είναι «καλός». Ο χαφιές, ο κλέφτης, ο πουλημένος πολιτικός, η πόρνη, ο «λαδομένος» υπάλληλος… όλοι τους, μόλις «ανεμίσουν» το χρήμα κάπου, γίνονται οι «ωραίοι», οι «σωστοί». Ο φτωχός όμως, που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, που κάθεται κλεισμένος στο «καβούκι» του, ξαφνικά μετατρέπεται σε «κακός»… γιατί δεν μιλάει, επειδή είναι πνιγμένος στην δυστυχία του, γιατί δεν μπορεί να δώσει ελεημοσύνη, αφού ο ίδιος την έχει ανάγκη, γιατί δεν πληρώνει φόρους κτλ, δεν είναι ο «σωστός», είναι ο «μπαταχτσής» που δεν έχει να πληρώσει.

Μετράμε τα πάντα με το χρήμα, την ευτυχία, την ζωή την ίδια. Το μεταχειριζόμαστε κάθε μέρα, χωρίς αυτό πλέον δεν μπορούμε να ζήσουμε, αφού ούτε να καλλιεργήσεις πλέον δεν μπορείς χωρίς χρήματα και είναι συνεχώς στο μυαλό μας, αφού με την σκέψη του, ξυπνάμε και κοιμόμαστε κάθε μέρα! Άρα η «κρίση» δεν είναι οικονομική! Μπορείς να την πεις βιολογική, αφού σαν ζώντα όντα, είμαστε τα μοναδικά σε αυτόν τον πλανήτη που ζούνε εξαρτώμενοι από κάτι, που δεν υφίσταται καν στην Φύση. Δεν είναι χρυσός, δεν είναι χαρτί… είναι μία ιδέα! Μπορείς να την πεις ψυχολογική, αφού για χάρη του χρήματος, φερόμαστε σχιζοφρενικά και φτάνουμε ακόμα και στο έγκλημα για αυτό. Μπορείς να την πεις κοινωνική, αφού μετράμε τις σχέσεις μας, είτε οικογενειακές, είτε φιλικες, με βάση το χρήμα. Τι θα κληρονομήσουμε και από ποιον, πόσα θα θα μας δώσει ο τάδε, τι θα κερδίσουμε από μία «φιλία», πως, σαν κοινωνία, θα καταφέρουμε, καταστρέφοντας φυσικούς πόρους, να ξεπεράσουμε/υποδουλώσουμε μία άλλη κοινωνία, που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας κτλ.

Αφού λοιπόν δεν είναι κάτι το πραγματικό, δεν έχει καμία πραγματική αξία, δεν υπάρχει πουθενά στη Φύση και κανένα άλλο ον δεν το χρησιμοποιεί… τι σημαίνει για τον άνθρωπο; Ότι έδωσε την ανθρωπιά του, την αξία του, την Γη του, την ίδια την Φύση, για ένα πακέτο, πολτοποιημένου φλοιού δέντρων. Ότι έφτιαξε γύρω του ένα αόρατο κλουβί, το οποίο δεν διανοείται, όχι απλά να το ανοίξει… αλλά ούτε να διαβεί την πόρτα του, αφού είναι ήδη ανοιχτό! Ποιος «λογικός» άνθρωπος θα πείτε, θα πετάξει τα χρήματα του, για να πάει να ζήσει σαν άνθρωπος των σπηλαίων; Έτσι δεν λέμε όλοι μας; και μετά σκύβουμε το κεφάλι και ξυπνάμε την επόμενη μέρα, να πάμε στην δουλειά…

Advertisements