Πλέον όλοι, μα όλοι έχουν μπει στο τριπάκι, περί Matrix, εικονικής πραγματικότητας, πως κάποιοι μας εξουσιάζουν και χειραγωγούν τα πράγματα, αλλά εμείς είμαστε τόσο έξυπνοι, που τους έχουμε καταλάβει, ενώ όλοι οι υπόλοιποι, είναι χαζοί και κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.

Ίσως… Νομίζετε πως είναι τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα και πως πλέον ο κόσμος αρχίζει και αντιλαμβάνεται την αλήθεια; Ή μήπως, έχουμε πέσει θύματα ενός άλλου «παραμυθιού» που μας πλασάρουν; Και αν όντως είναι έτσι, είμαστε ικανοί να το αντιληφθούμε; Μήπως η αλήθεια που βρούμε στο τέλος της αναζήτησης, είναι τόσο περίεργη, τόσο τρομακτική, τόσο απίστευτη, που τελικά εμείς οι ίδιοι να την απορρίψουμε; Όλοι μας έχουμε ακούσει/διαβάσει για την «Σπηλιά του Πλάτωνα», αλλά κανείς δεν βάζει τον εαυτό του στην θέση των αλυσοδεμένων, παρά μόνο σε εκείνου που κατάφερε να βγει έξω. Αλήθεια… πόσοι από εμάς που είδαμε την ταινία «The Matrix», συνειδητοποιήσαμε πως ο δημιουργός, αφήνει να εννοηθεί, πως κανείς τελικά δεν έχει βγει από το Matrix, αλλά ή όλη ιστορία, είναι άλλο ένα «παραμύθι» για να «ηρεμήσουν» τα «ανήσυχα πνεύματα» (ψάξτε το).

Στην Ιστορία υπάρχουν πολλά παραδείγματα, όπου αλλιώς έγιναν στην πραγματικότητα τα γεγονότα και τελείως διαφορετικά παρουσιάστηκαν στον κόσμο. Δεν είναι τυχαία η φράση «Την Ιστορία την γράφει ο νικητής». Πάρτε για παράδειγμα τις περιπτώσεις «εισβολής» των ΗΠΑ σε ξένες χώρες. Πως παρουσιάζονται και τι πραγματικά είναι. Και αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις, που είτε η αλήθεια είναι πολύ περίεργη ακόμα και να την πιστέψεις ή που δεν θα μαθευτεί ποτέ. Άρα τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως φαίνονται ή νομίζουμε. Ποιος όμως μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει τι τελικά συμβαίνει, πόσο βαθιά είναι αυτή η «κουνελότρυπα» και που οδηγεί;

Από την άλλη, αν αρχίσουμε και δεχόμαστε το οτιδήποτε ως μία εναλλακτική αλήθεια και πιστεύουμε ότι μας δείχνουν, μήπως αφήνουμε τον εαυτό μας εκτεθειμένο, στις «ορέξεις» του καθενός; Μήπως στην προσπάθεια μας να αφυπνιστούμε, τελικά βρεθούμε σε ένα στάδιο χειρότερης ύπνωσης; Πλέον η αλήθεια και το ψέμα, είναι αδιαχώριστα και αυτοί που τα έχουν «αναμείξει», έχουν φροντίσει ώστε να μην είναι δυνατόν να τα ξεχωρίσει κανείς, εκτός από αυτούς. Εμείς, σαν να ξυπνάμε από ένα ατύχημα, στο οποίο πάθαμε αμνησία, χωρίς προηγούμενες μνήμες, ως μόνο «όπλο» αντιμετώπισης της όλης κατάστασης έχουμε το ήθος μας. Τίποτα άλλο, ειλικρινά. Μπορούμε ίσως, να αισθανθούμε κάποια πράγματα, πχ μία απειλή, αλλά σε καμία περίπτωση να αναγνωρίσουμε την κατάσταση και να πράξουμε ανάλογα.

Πολύ λίγα είναι αυτά που πλέον, δεν έχουν αλλοιωθεί. Αν βλέπετε κάτι να «χτυπιέται» αλύπητα από το σύστημα, την κοινωνία, τον τρόπο ζωής, τότε να είστε σίγουροι, πως αυτό είναι κάτι που αξίζει, πρέπει να σωθεί και να γαντζωθούμε από αυτό, σαν σανίδα σωτηρίας στον Ωκεανό. Αξίες όπως η οικογένεια και η παράδοση ενός έθνους, η τιμή και η ακεραιότητα ενός ανθρώπου ή πράγματα όπως η Φύση και το οικοσύστημα μας, είναι λίγα από αυτά που καθημερινά δέχονται επίθεση και καταστρέφονται, από εμάς τους ίδιους. «Βυθισμένοι» σε μία άλλη πραγματικότητα, κυνηγώντας το χρήμα και την καλοπέραση, καταστρέψαμε ότι πραγματικά είχε αξία και τώρα, ακολουθώντας το ψέμα, μέσα στο ψέμα, είμαστε έτοιμοι να αποτελειώσουμε αυτό που κάποιοι άλλοι ξεκίνησαν και μας χρησιμοποιούν, μία με το μαστίγιο και μία με το καρότο… Το σημερινό «καρότο», είναι η εξέλιξη, η τεχνολογική πρόοδος, η ανάπτυξη της οικονομίας και το «μαστίγιο» είναι η ακατάπαυστη τρομοκρατία, σε όλα τα επίπεδα και η εξουσία με «όπλο» τον φόβο.

Πως λοιπόν μπορεί κάποιος να διακρίνει την αλήθεια; Απλά δεν μπορεί! Πως μπορεί κάποιος να προστατευθεί; Δύσκολα! Θα πρέπει αντί να ψάχνουμε δεξιά και αριστερά, αφήνοντας τον εαυτό μας «ανοιχτό» και ευάλωτο σε κάθε είδους παγίδα, που μας στήνει το υπάρχον σύστημα, να τον κρατήσουμε ως ένα όριο, κλειστό και να «γαντζωθούμε» από πράγματα που είναι διαχρονικά και έχουν πραγματική αξία. Η Ιστορία μας και οι ρίζες μας, είναι ένα μεγάλο ατού, που έχουμε ως Έλληνες, αλλά και γενικά όλοι οι άνθρωποι. Αν θεωρούμε ότι με κάτι το «παλιό» ζούσαμε πιο καλά, πιο άνετα, με λιγότερο φόβο, τότε αξίζει να το κρατήσουμε και να μην ψάχνουμε στα τυφλά. Όλοι οι Αρχαίοι λαοί λίγο πολύ, βασίστηκαν πάνω σε φιλοσοφικές αξίες και έτσι διατηρήθηκαν στα βάθη της Ιστορίας. Δεν είναι καθόλου περίεργο, ότι στον Διαφωτισμό, αυτές οι αξίες και αυτά τα διδάγματα ήταν που επανέφεραν και πάλι το Φως. Πόσο μάλλον σήμερα, που έχουμε πέσει σε ένα νέο είδος σκοταδισμού, θα έλεγα, τόσο επικίνδυνο όσο ποτέ.

Στην «Πραγματική Εικονικότητα» λοιπόν, το ψέμα έχει γίνει η νέα αλήθεια, η αλήθεια έχει κρυφτεί κάτω από πολλαπλά στρώματα ψεύδους, όπου το ένα ψέμα, αφήνει να εννοηθεί πως το άλλο ψέμα, είναι πιο «αληθινό» κοκ. Και μέσα σε αυτό το «αληθινό ψέμα» όλοι εμείς σαν «νεοδιαφωτιζόμενοι», να γινόμαστε πιο φανατισμένοι, πιο ευάλωτοι, πιο ψεύτικοι. Στην «Πραγματική Εικονικότητα» δεν ενδιαφέρεται κανείς για το τι είσαι πραγματικά, αλλά για το τι φαίνεσαι πως είσαι και ειλικρινά μπορείς να είσαι, όποιος θέλεις να φαίνεσαι. Το Facebook, το Youtube, το Instagram, είναι εδώ, έτοιμα να σε κάνουν «κάποιον» και να σου δώσουν έτοιμη στο πιάτο, όποια «αλήθεια» είσαι έτοιμος να πιστέψεις. Με μερικές φωτογραφίες και likes, γίνεσαι «επιτυχημένος», με μερικά βίντεο, μαθαίνεις για τις σκοτεινές ατζέντες των «Αρχόντων» αυτού του κόσμου… χωρίς κανείς να αναρωτιέται το πόσο εύκολα γίνετε αυτό και αν τελικά, μέσα από αυτή την διαδικασία, χάνεις κάτι.

Δεν αξίζει λοιπόν να τα βάλουμε με το Matrix, με την «πραγματική εικονικότητα», την «εικονική πραγματικότητα» ή όπως αλλιώς το πείτε. Το «παιχνίδι» είναι στημένο από την αρχή, όπως και η εικόνα, παραπάνω. Σε κάνουν να νομίζεις πως βλέπεις αυτό που θες, ενώ στην ουσία, βλέπεις αυτό που θέλουν αυτοί και σε βάζουν σε μία φάση σκέψης, ανάλωσης του εαυτού μας, που πιθανόν, ο μοναδικός της σκοπός είναι να αλλοιωθούμε ως άνθρωποι και να σκλαβωθούμε σωματικά και πνευματικά.

Advertisements