Έχω την εντύπωση, πως τα τελευταία χρόνια, η ορεινή πεζοπορία, έχει γίνει κάποιο είδος μόδας. Όλο και περισσότερος κόσμος συμμετέχει σε πεζοπορίες και γίνονται σίγουρα, περισσότερες διοργανώσεις, κυρίως τοπικού χαρακτήρα. Αυτό είναι μεν καλό, καθώς έρχεται “νέο αίμα” σε αυτή την υπέροχη δραστηριότητα, αλλά από την άλλη εγκυμονεί κινδύνους, τους οποίους, πολλοί νέο εισερχόμενοι, αγνοούν ή αρνούνται να καταλάβουν. Δεν είναι όμως, τόσο απλό το θέμα…

Το να πας σε μία πεζοπορία, αγνοώντας βασικούς κανόνες ασφαλείας και συμμετοχής, δεν βάζει σε ρίσκο, μόνο εμάς τους ίδιους. Αν εγώ τραυματιστώ, από λάθος μου, οι υπόλοιποι θα πρέπει να βοηθήσουν. Αυτό συνεπάγεται πως θα υπάρξει καθυστέρηση στην πορεία, εκνευρισμός, εκθέτουμε τους υπόλοιπους σε κίνδυνο, πιθανόν να ρίξουμε ανυπόστατες κατηγορίες στον διοργανωτή/αρχηγό και άλλα πολλά. Αυτό είναι ένα μόνο μικρό παράδειγμα του τι μπορεί να συμβεί. Ας δούμε μερικά από τα συνηθισμένα γεγονότα που συμβαίνουν σε ορεινές πεζοπορίες και πρέπει να έχουμε κατά νου.

Μικρό – Τραυματισμοί
Γδαρσίματα, μαλακά πεσίματα, γλυστρίματα, χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς. Το πιο συνηθισμένο και φυσικό πράγμα να συμβεί, όταν κινείσαι σε ανώμαλο έδαφος. Συνήθως δεν χρειάζεται καν να δώσουμε Α’ Βοήθειες ή αν χρειαστεί, είναι πολύ απλές. Τίποτα το σοβαρό. Σε λίγο πιο σοβαρές περιπτώσεις καθαρίζουμε την πληγή, βάζουμε κάποιον αυτοκόλλητο επίδεσμο και συνεχίζουμε.

Στραμπούληγμα – Θλάση – Διάστρεμμα
Τι πιο φυσιολογικό, να πάθεις ένα στραμπούληγμα, όταν περπατάς ανάμεσα σε πέτρες, ανεβαίνεις βράχους κτλ. Και όμως. Οι περισσότεροι, συμπεριφέρονται, σαν να μην γνωρίζουν καν τι είναι. Ένα καλό στραμπούληγμα, αρκεί για να καταστρέψει μία ολόκληρη παρέα! Αν το άτομο, δεν δύναται να περπατήσει κανονικά, υπάρχει καθυστέρηση, εννοείτε πως ο παθών πονά αρκετά, κάποιοι θα αναγκαστούν να τον βοηθάνε, κάτι το οποίο ίσως να είναι επικίνδυνο, καθώς σε στενά μονοπάτια, δεν μπορούν να περπατάνε δύο άτομα, δίπλα-δίπλα… πόσο μάλλον να μεταφέρουν 4 άτομα, ένα φορείο!

Λιποθυμία
Δεν είναι δα και δύσκολο, να λιποθυμήσει κάποιος, ειδικά όταν για παράδειγμα, υπάρχει πολύ ζέστη, ίσως έχει κάποια πάθηση (πχ διαβήτη, χαμηλή πίεση), λόγω δίψας, ηλίασης κτλ. Εκεί να δείτε γλέντια… Ακόμα χειρότερα, αν αυτός που λιποθυμά, κατά την πτώση, τραυματιστεί ακόμα χειρότερα.

Αποπροσανατολισμός
Τα Ελληνικά μονοπάτια, δεν είναι και τα καλύτερα, αφήστε δε που τα περισσότερα μικρά (τοπικού χαρακτήρα), είναι, αν όχι εντελώς, ελλιπώς σηματοδοτημένα. Το να χαθείς στο βουνό, είναι πανεύκολο! Δεν σημαίνει ότι κάποιος φταίει… απλά γίνεται. Δεν το παίρνεις καν είδηση πως την παθαίνεις. Αποτέλεσμα… Εκνευρισμός, τσακωμοί, η διάρκεια μεγαλώνει πολύ, συνήθως πέφτεις σε ακόμα πιο δύσβατες περιοχές και αν ο καιρός δεν είναι με το μέρος μας, μπορεί να αναγκαστούμε να κάνουμε και διανυκτέρευση στο βουνό.

“Χύμα στο κύμα”
Δική μου έκφραση, για “συλλόγους” που θέλουν να δείξουν κάτι και τελικά διοργανώνουν ορεινές πεζοπορίες, που συνήθως, μόνο από καθαρά τύχη, δεν καταλήγουν κάποιοι σε νοσοκομείο. Δεν υπάρχει “εμφανής” αρχηγός, δεν γίνεται κανένας έλεγχος υλικών των συμμετεχόντων, η πορεία γίνεται εντελώς χύμα, με αποτέλεσμα να χάνεται κόσμος, άλλοι να ξεμένουν από νερό και γενικά να γίνεται ένας ψιλοχαμός. Στο τέλος, είτε σφάζονται μεταξύ τους ή αλληλοσυγχαίρονται, χωρίς να συνηδητοποιούν το ύψος της μαλακίας που έχουν κάνει και ότι κάλλιστα, κάποιος θα μπορούσε να τους είχε μείνει στα χέρια.

Ο “ξερόλας”
Ορισμένες φορές, υπάρχει ένα τύπος που λέει πως ξέρει την διαδρομή, αλλά τελικά δεν την ξέρει 😦 Χάνεται ολόκληρη η ομάδα, καθυστερήσεις, γκρίνια, τσακωμοί, πιθανώς να χωριστούν σε μικρότερες ομάδες και άλλα κουλά, Ελληνικού τύπου.

Ο Mr. Φυσική Κατάσταση
Είναι ο τύπος που από το πουθενά, εμφανίζεται και θέλει να κάνει ορεινή πεζοπορία, άσχετα αν μέχρι τώρα η μόνη άσκηση που έκανε, ήταν η κατανάλωση “παϊδακιών”. Χωρίς καθόλου φυσική κατάσταση, μη γνωρίζοντας τις απαιτήσεις της πορείας, νομίζει πως μπορεί να ανταπεξέλθει, με αποτέλεσμα, ακόμα και από την αρχή της πορείας, να τα “φτύνει” και να χρειαστεί να τον γυρίσουν πίσω στην καλύτερη περίπτωση.

Όλοι οι καλοί χωράνε…
Σε αυτή την περίπτωση, που μοιάζει με το “χύμα στο κύμα”, συνήθως κάποιοι σύλλογοι/δήμοι κτλ., διοργανώνουν πεζοπορίες, όπου όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Κουτσοί, στραβοί, ελάτε όλοι. Με παντόφλες, αθλητικά για τρέξιμο, αρβύλες από το στρατό… δεν έχει σημασία. “Ελάτε, θα περάσουμε όμορφα”. Συνήθως μετά από τέτοιες διοργανώσεις, οι περισσότεροι δεν ξαναπατάνε και η διοργάνωση φθίνει και εξαφανίζεται με τα χρόνια.

Όλα αυτά, δεν σας τα λέω για να σας φοβίσω, ούτε να σας αποτρέψω να πάτε σε κάποια εκδήλωση/οργάνωση ορεινής πεζοπορίας. Το αντίθετο! Θέλω να είστε συνειδητοποιημένοι για αυτό που πιθανόν να συναντήσετε, προετοιμασμένοι κατάλληλα για παν ενδεχόμενο και να πάτε να περάσετε όμορφα, σεβόμενοι το Βουνό και την υπόλοιποι ομάδα. Γιατί ένας άγνωστος, να περάσει μία άσχημη μέρα, επειδή κάποιος ενώ αισθανόταν άσχημα, του ήρθε να ανέβει στο βουνό;

Όπως πολλά άλλα, σε αυτή την πολύπαθη χώρα, έτσι και τα σωστικά συνεργεία/μέσα, δεν είναι τα ιδανικότερα (για διάφορους λόγους). Μην επαναπαύεστε πως θα σώσει κάποιος άλλος και ότι θα έρθει βοήθεια. Αν φτάσετε σε αυτό το σημείο, τότε τα πράγματα είναι πιο σοβαρά, από ότι νομίζετε. Με την ίδια λογική που κάνετε έλεγχο και service, στο αυτοκίνητο σας, για να μην σας “σέρνει” η οδική βοήθεια, έτσι και εμείς πρέπει να είμαστε κατάλληλα ετοιμασμένοι για μία ορεινή εξόρμηση.

Στο παρακάτω βίντεο, θέλω να σας δείξω ένα παράδειγμα. Δεν είναι κάτι το σοβαρό και για μένα, μπορώ να πω, ας πούμε συνηθισμένο. Θα δείτε ότι το μονοπάτι, είναι γεμάτο πέτρες, αναγκάζεσαι να περνάς μέσα από θάμνους και βάτα, να σκαρφαλώνεις σε βράχους και πολλές φορές να χάνεις το κυρίως μονοπάτι, ακόμα και όταν οι καιρικές συνθήκες είναι οι ιδανικότερες! Η ορεινή πεζοπορία, περιλαμβάνει και τέτοια μονοπάτια και ακόμα δυσκολότερα. Εννοείτε πως υπάρχουν και πιο εύκολα ή κατά τμήματα πιο βατά, αλλά αν θέλετε να ξεκινήσετε να ασχολείστε με την ορεινή πεζοπορία, να είστε ενήμεροι για το τι μπορεί να συναντήσετε. Στο μέλλον, θα βάλω και κάποια ακόμα πιο δύσκολη διαδρομή και με άσχημες καιρικές συνθήκες, απλώς για να δείτε τι μπορεί να συναντήσετε. Να ξέρετε πως μία “εύκολη” ή “δύσκολη” διαδρομή, δεν εξαρτάται μόνο από την μορφολογία του εδάφους, αλλά και από το ήθος/ποιότητα των συμμετοχόντων 😉

Advertisements