QWERTY/Κιουέρτι, είναι η διάταξη των πλήκτρων στο πληκτρολόγιο που ακόμα και τώρα χρησιμοποιείτε… και πιθανόν να αναρωτιέστε τι σχέση μπορεί να έχει η διάταξη του πληκτρολογίου μας, με το blog και την ίδια μας την ζωή/κοινωνία. Ας δούμε λοιπόν, πόσα κοινά χαρακτηριστικά έχουν 😉

Όπως η διάταξη κιουέρτι, δημιουργήθηκε από κάποιους, με στόχο να εκπληρώσει κάποιους σκοπούς, έτσι και η ζωή μας, αλλά και η ίδια μας η κοινωνία, δημιουργήθηκε και σφυρηλατήθηκε από κάποιους άλλους και μας την παρέδωσαν ως έχει. Καμία αλλαγή δεν επιτρέπετε και όποιου δεν του αρέσει, είτε η κοινωνία, είτε η διάταξη QWERTY, απλά παίρνει “πόδι” ή περιθωριοποιείτε.

Η διάταξη QWERTY, δεν είναι η βέλτιστη, από θέμα ταχύτητας, αλλά ούτε και η χειρότερη θα πει κάποιος. Δημιουργήθηκε με σκοπό, να αποτρέπει την εμπλοκή των γραφομηχανών, όταν οι χειριστές τους, έγραφαν γρήγορα. Αν έχετε δει, παλιά γραφομηχανή θα καταλάβατε. Υπάρχουν πολύ πιο αποδοτικές διατάξεις από την QWERTY, αλλά επειδή αυτή έγινε γνωστή, μας “κατσικώθηκε”. Έτσι και στην κοινωνία του σήμερα, δεν αξιοποιούμε πλήρως και σε μέγιστο βαθμό τα μέλη της και τις αξίες της. Έχουν δημιουργηθεί κοινωνίες, όχι με σκοπό να εξυπηρετήσουν τον άνθρωπο έτσι όπως θα έπρεπε, αλλά απλά ίσα-ίσα για να επιβιώνει, να δουλεύει και να εξυπηρετεί τους σκοπούς άλλων. Δεν είναι δυνατόν σε μία κοινωνία νοημόνων όντων, να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, να μην βοηθάμε τα μέλη που έχουν ανάγκη, να αφήνουμε στην πείνα ένα μεγάλο μέρος της και ένα άλλο να τρώει με χρυσά κουτάλια. Αν το δείτε ψυχρά, ας πούμε σαν ευγονιστής, το να έχουμε μία κοινωνία σαν την σημερινή, δεν είναι προς όφελος του συνόλου, αλλά μάλλον ενός μέρους αυτού.

Μία παράμετρος αυτής της διάταξης, είναι ακόμα ότι, ορισμένα πλήκτρα της, έχουν τοποθετηθεί με συγκεκριμένο τρόπο, ώστε ο χρήστης, να μην μπορεί να τα πατήσει με ένα συγκεκριμένο χέρι/δάχτυλο ή και συνεχόμενα. Έτσι και στην κοινωνία μας, ορισμένοι θεσμοί/οργανισμοί, παρατηρούμε ότι έχουν έναν αντιφατικό ρόλο. Έναν ρόλο που μάλλον καθυστερεί την ανάπτυξη και εξέλιξη, παρά να την ωφελεί. Βλέπουμε ένα κράτος ολόκληρο, να στηρίζεται στην γραφειοκρατία και να εμποδίζει την ανάπτυξη επιχειρηματικών σχεδίων, αλλά και θεσμούς όπως οι θρησκείες, που αντί να απελευθερώνουν το πνεύμα, το οριοθετουν, χρησιμοποιώντας ως μέσο τον φόβο για τον θάνατο, για το άγνωστο, την τιμωρία, το φόβο και το μίσος για τις άλλες θρησκείες κτλ.

Αντί να φτιάχνουμε ανθρώπους ελεύθερους, που θα έχουν ελεύθερο το πεδίο, να εξελιχθούν σε κάτι ακόμα καλύτερο, έχουμε δημιουργήσει μία κοινωνία “τέρας”, ένα τελείως σχιζοφρενικό μοντέλο, όπου επικρατεί ο πιο πονηρός, ο πιο μπαγάσας, ο πιο ανήθικος… για να τα πω, ευγενικά. Αυτά που συμβαίνουν στις ανθρώπινες κοινωνίες, αιώνες τώρα, είναι σκέτη τρέλα. Σκοτωνόμαστε μεταξύ μας για λόγους που αν τους βάλουμε κάτω και τους αναλύσουμε, θα δούμε ότι είναι τελείως ηλίθιοι. Αντί να αποδεχόμαστε την διαφορετικότητα του άλλου, θέλουμε να την εξαλείψουμε δια της βίας. Αντί να μοιραζόμαστε και να βοηθάμε αυτόν που έχει ανάγκη, έχουμε επικεντρωθεί στο να συγκεντρώνουμε ότι υλικό αγαθό μπορούμε και να αφήνουμε τους άλλους να πεινάνε. Πολλά τα παραδείγματα, τα ξέρετε, μην σας κουράζω…

Αυτό που έχει σημασία, είναι να καταλάβουμε ότι όπως και το πληκτρολόγιο, έτσι και η ζωή μας, είναι τεχνητά πράγματα, που κάποιοι άλλοι τα έφτιαξαν, μας τα πάσαραν και εμείς τα χρησιμοποιούμε και τα ζούμε, ως έχουν, χωρίς να τα αμφισβητούμε και έστω να προσπαθήσουμε να τα αλλάξουμε. Απλά συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο, που αιώνες τώρα οι πρόγονοι μας ακολουθούν και θα ακολουθήσουμε και εμείς. Το ότι γύρω μας, όλα είναι “ψεύτικα”, έχουμε την δυνατότητα να το καταλάβουμε, το θέμα είναι αν θέλουμε και μπορούμε τελικά ή η πλύση εγκεφάλου που έχουμε υποστεί τόσα χρόνια, είναι μη αναστρέψιμη κατάσταση;

Δεν είναι δυνατόν να βλέπεις υπερδυνάμεις να σκοτώνονται χρόνια τώρα, να το παίζουν “αιώνιοι αντίπαλοι” και ξαφνικά σε θέματα που θα έπρεπε να “πισω-μαχαιρόνονται” τα βρίσκουν σαν φιλαράκια, από τα παλιά. Δεν γίνεται στην Αρκτική να “σκοτώνονται” για τα πετρέλαια και στην Ανταρκτική, να συμφωνούν για την διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος, την στιγμή που όλες οι χώρες έχουν ξεσκίσει το οικοσύστημα. Δεν είναι δυνατόν να σκοτώνονται Χριστιανοί με Μουσουλμάνους, αιώνες τώρα και οι “ηγεσίες” αυτών να κάνουν συναντήσεις για συμφιλίωση, όπου τα βρίσκουν μια χαρά, αλλά καμία από αυτές να μην “τραβά το αυτί” στους πολιτικούς/στρατιωτικούς που ευθύνονται, σαν να μην τρέχει τίποτα. Έλα μωρέ, τι έγινε αν πεθαίνουν παιδιά από πείνα και βομβαρδισμούς… όταν όμως ο Πάπας, ο Πατριάρχης, ο Ραβίνος, ο Μούφτης, συναντιούνται με αυτούς που φταίνε, είναι όλο φιλάκια και χαρές!

Μην το πάρετε στραβά το θέμα και ούτε να νομίζετε ότι προβάλω, συνομοσιολογικές θεωρίες. Το αντίθετο. Γράψτε στα παλιά σας παπούτσια όλα αυτά και απλά ας ανοίξουμε τα μάτια μας, να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει και να μην παρασυρόμαστε από υπ-άνθρωπους που ειλικρινά ούτε ιερό, ούτε όσιο δεν έχουν. Tα πράγματα δεν είναι έτσι όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι. To να αντισταθείς πραγματικά όμως, είναι πολύ δύσκολο. Για παράδειγμα, άλλη μία ομοιότητα του Κιουέρτι με την ζωή, αν πάτε να αλλάξετε διάταξη στο πληκτρολόγιο σας, θα διαπιστώσετε ότι πολλές λειτουργίες πχ copy/paste και άλλες, είναι φτιαγμένες με βάση την συγκεκριμένη διάταξη. Έτσι, ενώ θα μπορούσατε να γράψετε πιο γρήγορα, με μία άλλη διάταξη, στο τέλος μάλλον θα έχετε τα ίδια αποτελέσματα, αφού όλα τα προγραμματα και λειτουργίες έχουν σχεδιαστεί για την διάταξη QWERTY. Έτσι και στην ζωή, αν επιχειρήσουμε να αλλάξουμε τρόπο ζωής, το πιο πιθανό είναι να μην το καταφέρουμε ή να νομίζουμε πως τελικά δεν πετύχαμε και κάτι. Και μόνο όμως, που θα έχουμε ξεφύγει από τον τετριμμένο, προκαθορισμένο τρόπο ζωής και σκέψης, είναι κάτι… είναι πολλά…

Advertisements