Έχω ξανά αναφερθεί στο ότι ο εσωτερικός φλοιός ορισμένων δέντρων, είναι φαγώσιμος. Ας το δούμε όμως, λίγο πιο αναλυτικά το θέμα, καθώς χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και είναι αρκετά σημαντικό.

Ποιος φλοιός;

Όταν λέμε φλοιό, δεν εννοούμε το εξωτερικό κομμάτι του δέντρου, που είναι τραχύ, σκληρό και σκούρο καφέ χρώμα. Εννοούμε το αμέσως επόμενο στρώμα φλοιού, που βρίσκεται ανάμεσα στον εξωτερικό φλοιό και το ξύλο. Είναι ένα πολύ λεπτό στρώμα, με λευκό χρώμα, που ξεχωρίζει πολύ εύκολα, από το ξύλο, εσωτερικά του δέντρου, είναι πολύ μαλακό και ευλύγιστο, ινώδες, το οποίο αν το ξεφλουδίσουμε, βγαίνει πολύ εύκολα σε λωρίδες.

Διαφορετικά δέντρα και φλοιοί

Δεν μπορούμε να φάμε τον φλοιό από όλα τα είδη δέντρων. Ορισμένα, είναι επικίνδυνα και κάποια έχουν απαίσια γεύση/υφή. Ακόμα όμως και από αυτά που τρώγονται, η γεύση του φλοιού, εξαρτάται από την εποχή που θα τον συλλέξουμε. Η καλύτερη εποχή είναι η αρχή της Άνοιξης και ο λόγος είναι, επειδή είναι η εποχή που οι χυμοί του δέντρου, αρχίζουν να ανεβαίνουν προς τα κλαδιά, οπότε ο εσωτερικός φλοιός είναι πλούσιος σε χυμό, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία. Ορισμένα από τα πιο “δημοφιλή” δέντρα είναι: το πεύκο, η λεύκα, η σημύδα, ο σφένδαμος και η ιτιά.

Πότε και γιατί κόβουμε φλοιό δέντρων;

Υπό κανονικές συνθήκες, ποτέ!!! Αν κόψουμε/βγάλουμε τον εσωτερικό φλοιό των δέντρων, τότε το δέντρο θα πεθάνει/ξεραθεί. Θα το κάνουμε μόνο σε περίπτωση μεγάλης ανάγκης (πείνα) και είτε θα κόψουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι από το δέντρο, είτε θα κόψουμε όλο τον φλοιό, αλλά από ένα δέντρο που ούτως η άλλως θα το κόψουμε για ξυλεία. Κόβοντας ένα μικρό κομμάτι μόνο, δίνουμε την ευκαιρία στο δέντρο να επιβιώσει και να επουλώσει το τραύμα που του δημιουργούμε. Αν δεν υπάρχει λόγος, καλό είναι να μην το κάνουμε.

Πως τρώγεται;

Αφού βγάλουμε τον φλοιό σε λωρίδες, έχουμε τις εξής επιλογές για μαγείρεμα. Μπορούμε να το μασήσουμε όπως είναι κατευθείαν. Μπορεί να μην έχει την καλύτερη γεύση, αλλά έτσι θα πάρουμε όλα τα θρεπτικά στοιχεία. Μετά μπορούμε αν θέλουμε να το βράσουμε και να γίνει κάτι σαν noodles. Τρώγεται πιο ευχάριστα, αλλά θα χάσουμε μέρος των θρεπτικών στοιχείων. Για το λόγο αυτό μπορούμε να πιούμε το ζουμί που θα περισσέψει. Μπορούμε επίσης να τον τηγανίσουμε, όπως και στο βίντεο. Αν τον αφήσουμε να ξεραθεί, μπορούμε μετά να τον τρίψουμε και να γίνει σκόνη/αλεύρι, με το οποίο μπορούμε να φτιάξουμε ψωμί ή να το χρησιμοποιήσουμε σαν συμπλήρωμα σε άλλα τρόφιμα (πχ να κάνουμε μία σούπα πιο παχύρρευστη). Δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε τελείως στην πείνα για να φάμε φλοιό δέντρου, ακόμα και όταν έχουμε λίγα υλικά/τρόφιμα, μπορούμε να τον προσθέσουμε στο διαιτολόγιο μας για να πάρει ο οργανισμός μας τα ωφέλιμα στοιχεία του. Μάλιστα ορισμένοι Ινδιάνοι της Αμερικής, έχουν ονομαστεί Adirondack που σημαίνει “φλοιοφάγοι” 🙂

Διαβάστε επίσης:

Advertisements