Το μαχαίρι είναι ότι πολυτιμότερο σε δράσεις στην εξοχή (bushcraft) και πρέπει να το φροντίζουμε. Ένα λάθος που κάνουμε όλοι μας, είναι αφού το χρησιμοποιήσουμε, στο τέλος της ημέρας ή της δράσης μας, να ξεχνάμε να το καθαρίσουμε και το τοποθετούμε όπως είναι στην θήκη του. Μετά από λίγες μέρες, τα αποτελέσματα είναι άμεσα ορατά, ειδικά αν η λάμα του μαχαιριού, είναι μεγάλης περιεκτικότητας σε άνθρακα.

Το σωστό είναι, αφού τελειώσουμε την ημέρα μας, να καθαρίσουμε το μαχαίρι, ώστε την επόμενη φορά που θα το χρειαστούμε να είναι έτοιμο για χρήση, χωρίς σκουριές και ακαθαρσίες. Δεν μας παίρνει πάνω από 5 λεπτά και αν μας γίνει συνήθειο, το μαχαίρι μας θα είναι σε άριστη κατάσταση για πάρα πολλά χρόνια.

Περιγράφω την διαδικασία, από την αρχή ως το τέλος, σαν το μαχαίρι να είχε χρόνια να καθαριστεί και να έχει βρομιές και σκουριές. Εννοείτε πως ανάλογα την περίπτωση, απλά προσπερνάμε το στάδιο που είναι περιττό. Προσέχουμε πάντα να μην κοπούμε από την κόψη και αν έχουμε, φοράμε γάντια. Οι κινήσεις μας, θα πρέπει να είναι από την ράχη προς τα έξω (κόψη) και όχι το αντίθετο, ώστε ακόμα και αν γλιστρήσει το χέρι μας να μην κοπούμε. Δεν χρειάζεται βιασύνη. Αν βιαζόμαστε είναι καλύτερα να το σκουπίσουμε ελαφριά με ένα πανί και να κάνουμε την διαδικασία κάποια άλλη στιγμή.

Καταρχάς, αν έχουμε κόψει τρόφιμα και το μαχαίρι έχει ζουμιά ή λάδια το πλένουμε με νερό και σαπούνι. Ξεπλένουμε και στεγνώνουμε με πανί. Αν το μαχαίρι έχει σκουριά ή βρωμιά που δεν φεύγει απλά με το πλύσιμο, τότε παίρνουμε ένα ψιλό γυαλόχαρτο και το τρίβουμε. Το γυαλόχαρτο, θα πρέπει να είναι τόσο ψιλό, ώστε όταν το τρίβεται, να μην βλέπεται σημάδια/γρατσουνιές. Να σκεφτείτε πως αν το μαχαίρι το φτιάχνατε μόνοι σας, ποιο θα ήταν το τελικό γυαλόχαρτο που θα χρησιμοποιούσατε; 1200; 1800; 2000grit; ε αυτό θα χρησιμοποιήσετε. Αν γεμίσετε το μαχαίρι με γρατσουνιές, δεν είναι μόνο ότι θα φαίνεται άσχημα οπτικά, αλλά θα πιάνει πιο εύκολα σκουριά και μάλιστα, ανάμεσα στις γρατσουνιές, οπότε θα θέλει πιο πολύ τρίψιμο την επόμενη φορά.

Αν υπάρχουν ψιλό γρατσουνιές στο μαχαίρι από την χρήση, προσέξτε την φορά τους. Πιθανότατα να έχουν φορά από την κόψη προς την ράχη. Τότε εμείς θα πρέπει να τρίψουμε το γυαλόχαρτο με φορά, κάθετη στις γρατσουνιές, ώστε να τις εξαφανίσουμε. Στην ουσία, συντηρούμε το μαχαίρι μας. Αφού τελειώσουμε το τρίψιμο, σκουπίζουμε καλά με ένα πανί, αν θέλετε να το ξεπλένετε πάλι, αλλά στο τέλος πάντα καλό σκούπισμα, ώστε να μην μείνει ίχνος υγρασίας. Στο τελικό στάδιο, απλώνουμε λάδι ή για ακόμα μεγαλύτερη προστασία, εφόσον δεν χρησιμοποιούμε το μαχαίρι μας συχνά, κερί μέλισσας. Προσωπικά προτιμώ να βάζω λάδι φαγητού (ελαιόλαδο), για δύο λόγους. Είναι αρκετά “παχύ” και κάνει μια χοντρή σχετικά επίστρωση και επίσης, επειδή είναι φαγώσιμο, δεν φοβάμαι όταν το χρειαστώ, να κόψω με το μαχαίρι μου φρούτα, χόρτα κτλ. Μπορείτε να βάλετε ότι λάδι νομίζετε εσείς. Σκοπός είναι να “κλείσουμε” την επιφάνεια της λάμας, ώστε να μην έρχεται σε επαφή με τον αέρα. Το κερί, ενώ το κάνει καλά, έχει το μειονέκτημα ότι δεν βγαίνει εύκολα. Αν όμως δεν χρησιμοποιείτε συχνά το μαχαίρι, προτιμήστε το. Αυτό ήταν. Το μαχαίρι μας είναι έτοιμο και προστατευμένο, για την επόμενη φορά που θα μας χρειαστεί.

Στις λάμες με μεγάλη περιεκτικότητα σε άνθρακα, ποτέ μην ξεχνάτε να απλώνετε λάδι. Πιάνουν πολύ γρήγορα σκουριά και ειδικά ανάμεσα σε χτυπήματα/γρατσουνιές, βγαίνει δύσκολα. Ένα tip, αν φοβάστε να τρίψετε με το γυαλόχαρτο κοντά στην κόψη (και καλά κάνετε) είναι να απλώστε λίγο WD40 ή γενικά σπρέι που απομακρύνει την σκουριά από βίδες. Απλώστε το, αφήστε το να δράσει για κανά 24ωρο και μετά σκουπίστε το. Επαναλάβετε αν έχει ακόμα σκουριά. Αν χρησιμοποιείτε το μαχαίρι για τρόφιμα, να ξεπλύνετε καλά όμως και να βάλετε κάποιο λάδι φαγητού ύστερα.

Με βάση τα όσα είπαμε εδώ (και όχι μόνο), τώρα δείτε και βρείτε τα λάθη στο βίντεο… 😉

Advertisements