Λάθος, χαζά, ηλίθια, ύποπτα, ύπουλα, ασήμαντα και ότι άλλο επίθετο θέλετε, είναι αρκετά από τα «σημαντικά» ερωτήματα που τίθενται καθημερινά και περιμένουν μια απάντηση από εμάς. Ειδικά τα ερωτήματα που έχουν απαντήσεις του τύπου άσπρο-μαύρο, είναι από τα πιο επικίνδυνα. Όχι αυτό, κάθε αυτό, για τις ίδιες τις απαντήσεις, για το ποια είναι η σωστή ή όχι… αλλά γιατί δεν σε αφήνουν να σκεφτείς άλλη.

Για παράδειγμα, ας πάρουμε ένα αιώνιο ερώτημα του ανθρώπου, κάπως φιλοσοφικό. Το γνωστό «Υπάρχει Θεός;». Οι απαντήσεις που δίνουν σχεδόν όλοι, είναι ένα «Ναι» ή ένα «Όχι», μαζί με μια δικαιολογία της απάντησης. Θα αναρωτηθείτε… «Είναι δυνατόν, να υπάρχει άλλη απάντηση; Θα μας τρελάνεις;». Όχι, μπορεί να μην υπάρχει άλλη απάντηση, αλλά το ερώτημα είναι άνευ ουσίας. Και εξηγώ.

Αν κάποιος απαντήσει «Ναι υπάρχει Θεός» συνήθως σταματά εκεί. Γιατί κανονικά, θα έπρεπε να αναρωτηθεί, ότι αν όντως υπάρχει Θεός, γιατί πχ δεν εμφανίζεται μπροστά μας, γιατί μας «καταδίκασε» στην Γη, γιατί, γιατί, γιατί… Όλα αυτά τα γιατί, έχουν μια κοινή απάντηση/κατεύθυνση, η οποία είναι, ότι θα έπρεπε σαν άνθρωποι να ζούμε πιο μονιασμένα, με αγάπη, ώστε να γίνουμε άξιοι Του και πχ να άρει την τιμωρία από το προπατορικό αμάρτημα. Αν η απάντηση είναι όχι και πάλι μένει το ερώτημα «Και τώρα τι;» αφού δεν υπάρχει Θεός, τι είναι αυτό που έχει αξία; Μα το πως θα καταφέρουμε να ζήσουμε αρμονικά όλοι μαζί, μεταξύ μας και με την Φύση.

Ένα άλλο «αιώνιο» ερώτημα που συνήθως αναρωτιέται ο κόσμος, είναι πχ το αν υπάρχει εξωγήινη ζωή. Και πάλι οι απαντήσεις είναι Ναι/Όχι. Όμως ότι και να απαντήσεις, απλά αναλώνεσαι στο να δικαιολογήσεις την απάντηση σου. Τι σημασία όμως έχει, αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν εξωγήινοι; Γιατί αν υπάρχουν, πως είναι δυνατόν να τους «υποδεχτείς», με πείνα στα 3/4 του πληθυσμού, φτώχεια, μόλυνση, πολέμους, θρησκευτικό φανατισμό, εξαφάνιση του ζωικού βασιλείου κτλ; Δεν νομίζω στο σπίτι σας, να καλείτε κόσμο και το σπίτι σας, να βρίσκετε σε μια άθλια κατάσταση. Αν απαντήσουμε όχι, και πάλι μένει το ερώτημα «και τότε τι;» Τι θα πρέπει να κάνουμε; και γιατί είμαστε μόνοι μας; Μήπως για να αποδείξουμε και πάλι την αξία μας, σαν λογικό και έμψυχο ων; Ποιος ξέρει.

Στην Φυσική και τα Μαθηματικά, δεν υπάρχει απλά δεξιά/αριστερά, υπάρχει το πάνω/κάτω, υπάρχει η περιστροφή κατά πολλούς άξονες, υπάρχει και η ακινησία. Πως είναι δυνατόν η λογική και η φιλοσοφία, να δέχονται έτσι απλά ερωτήματα, με δύο αντίθετες απαντήσεις; Μήπως κάπου κάνουμε λάθος; Μήπως κοιτάμε το πράγμα από λάθος οπτική; Μήπως κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος; Μήπως δίνουμε αξία σε ανούσια ερωτήματα (το λιγότερο), που το μόνο σκοπό που έχουν, είναι να παγιδεύσουν την λογική μας και τις πράξεις μας, ώστε να μην κοιτάξουμε παραπέρα; Μήπως αυτοί που μας ρωτάνε, ούτε καν ενδιαφέρονται για την ίδια την απάντηση, αλλά ο σκοπός τους είναι διαφορετικός και κρύβεται με έντεχνο τρόπο, πίσω από το ερώτημα;

Θέλει θάρρος, γνώση και αυτογνωσία, για να καταφέρει κάποιος να «ξεπεράσει» τέτοιου είδους ερωτήματα και να αναζητήσει την «σωστή» απάντηση. Κανείς δεν θα μας βοηθήσει, το αντίθετο, θα προβάλουν αντίσταση. Δεν πρέπει όμως, να μας σταματά και να μας απελπίζει. Όταν οι άλλοι, μας προβάλουν ερωτήματα με δυαδική απάντηση, εσείς απλά βρείτε και δείξτε τους την «τρίτη οδό». 😉

 

Advertisements