…ή αλλιώς, η δική μου εκδοχή, για το ποια εργαλεία/εξαρτήματα ενός πολυεργαλείου, είναι απαραίτητα, για συνθήκες bushcraft.

Τι περιέχει:

  • Μαχαίρι
  • Πριόνι για ξύλο
  • Πριόνι για σίδηρο *
  • Μέτρο
  • Σουβλί
  • Τρυπάνι

Το μαχαίρι, είναι “ανακύκλωση”, από ένα σουγιά που είχα. Δεν είχα κάτι καλύτερο, αν και ψήνομαι, να το αλλάξω με μια κόψη από το γνωστό Bahco (απομίμηση του Mora). Την δουλειά του την κάνει μια χαρά και στην φώτο, έχω σκαλίσει ξύλο παλέτας, που έχει μείνει αρκετό καιρό να στεγνώσει και ήταν αρκετά σκληρό.

Το πριόνι, είναι κομμάτι από λάμα, κανονικού πριονιού. Κόβει πολύ καλά και η παρακάτω τομή, έγινε σε δευτερόλεπτα, χωρίς ιδιαίτερη στήριξη του ξύλου. Καμία σχέση με το πριόνι που διαθέτουν, άλλα πολυεργαλεία. Προτείνω, να αλλάξετε το ήδη υπάρχον πριονάκι τους, με ένα της προτίμησης σας. Το σιδεροπρίονο και αυτό είναι κομμάτι από λάμα, σιδηροπρίονου και πιο πολύ το έβαλα, για άλλες δουλειές (πχ κόψιμο βίδας/καρφιού), παρά για bushcraft. Δεν το θεωρώ αναγκαίο, αλλά πολυτέλεια.

Το τρυπάνι, είναι ένα κανονικό τρυπάνι σιδήρου, το οποίο είναι πολύ χρήσιμο για κατασκευή παγίδων ή στην ξυλοτεχνική/bushcraft. Καμία σχέση με το να κάνει τρύπα, με ένα σουβλί, με την μύτη του μαχαιριού, ή μύτη από κατσαβίδι. Μέσα σε δευτερόλεπτα, με συνεχής κινήσεις μπρος/πίσω, έκαναν την τρύπα σε ξύλο πάχους περίπου 1.5cm, χωρίς δυσκολία και με άριστο αποτέλεσμα.

Το σουβλί είναι κλασσικό και απαραίτητο εργαλείο για τρύπημα υλικών όπως πχ δέρμα ή σημάδεμα σε ξύλο. Το συγκεκριμένο, είναι μια απλή πρόκα, με την μύτη της πιο αιχμηρή, λιμάροντας την.

Το μέτρο, είναι ένα πολύ παραμελημένο εργαλείο και μάλλον δεν θα το βρείτε πουθενά σε κανένα εργαλείο. Έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα στην ιχνηλασία, για την αναγνώριση ιχνών ζώων, ειδικά αν παίρνουμε φωτογραφίες πχ με το κινητό μας, μπορούμε να βάλουμε δίπλα το μέτρο, για να έχουμε μια κλίμακα.

Η κατασκευή
Η κατασκευή, δεν είναι τίποτα το πολύπλοκο, όμως χρειάζεται εξαιρετική ακρίβεια, που συνεπάγεται, σωστά εργαλεία… κάτι που διαπίστωσα εκ των υστέρων. Μια τρύπα, να φύγει λίγο εκτός, σε σχέση με μια άλλη, και θα σας παιδέψει πολύ, στο να προσαρμόσετε σωστά τα εξαρτήματα του πολυεργαλείου. Ένα άλλο σημείο, που χρειάζεται προσοχή, είναι το προφίλ των εξαρτημάτων, ώστε αυτά ναι μεν να κινούνται ελευθέρα, όταν τα βάζουμε/βγάζουμε από την “θήκη” τους, αλλά και να ακουμπά στην ράχη του πολυεργαλείου, με τέτοιο τρόπο, που να “ασφαλίζει” στην σωστή θέση.

Συμπέρασμα
Το να φτιάξει κανείς το δικό του πολυεργαλείο, δεν είναι κάτι το δύσκολο, χρειάζεται όμως σωστό σχεδιασμό και καλά εργαλεία. Είναι προτιμότερο να πάρει κάποιος ένα φτηνό πολυεργαλείο και να δουλέψει πάνω σε αυτό, αλλάζοντας, προσθέτοντας, αφαιρώντας ότι νομίζει ο ίδιος, πως είναι πιο σωστό και βολικό. Πάντως, το πρώτο πράγμα που θα άλλαζα σε οποιοδήποτε πολυεργαλείο, είναι το πριονάκι του. 😉

Advertisements