Ανέκαθεν η λέξη “μπάσταρδος”, στιγμάτιζε. Ακουγόταν και ακούγεται ακόμα, άσχημα. Περιέργως όμως, η ίδια λέξη μεταφορικά δηλώνει κάποιον που είναι τυχερός ή πανέξυπνος… πολλές φορές λέμε την έκφραση “το μπάσταρδο” με έμφαση, θέλοντας να δείξουμε πόσο τυχερός είναι κάποιος. Έτσι και αυτή η κατασκευή, δεν είναι κάτι συνηθισμένο, δεν έχει συγκεκριμένο “χαρακτήρα”, καθώς δεν το λες ούτε μαχαίρι, ούτε τσεκούρι, ούτε γδάρτη και όμως είναι όλα αυτά μαζί, κάνοντας το πολυχρηστικό, χρήσιμο και το καλύτερο από όλα, δεν διστάζεις να του αλλάξεις τα φώτα, όπως πχ σε ένα καλό και ακριβό μαχαίρι.

Είναι φτιαγμένο από ένα περίσσιο κομμάτι ατσάλι Sverker21/D2, περίπου 22εκ. Δεν ήθελα να φτιάξω άλλο μαχαίρι και σίγουρα χρειαζόμουν ένα εργαλείο για να σχίζω ξύλα, να καθαρίζω κλάρες, σαν μικρό τσεκουράκι και να αφαιρώ/μορφοποιώ ξύλα για κάποιο project ξυλογλυπτικής ίσως. Με το “μπάσταρδο” μπορώ να κάνω όλα αυτά, χωρίς φόβο να σπάσω το καλό μου μαχαίρι…

Στις άκρες έχω κάνει τρύπες, ώστε να προσαρμόζονται λαβές ανάλογα με το πως θέλω να το χρησιμοποιήσω. Με μια λαβή χρησιμοποιείτε σαν μια froe ή σαν ένα μικρό τσεκούρι ή machete. Με δύο λαβές σαν γδάρτη για ξύλα, ώστε να τους δώσεις μορφή (πχ να τα στρογγυλέψεις). Για λαβή, ο καθένας μπορεί να προσαρμόσει ότι νομίζει. Ακόμα και ένα σκέτο κομμάτι ξύλο, μπορεί να προσαρμοστεί με δύο πύρους (είτε ξύλινους, είτε πχ πρόκες). Σαν froe, ο καθένας μπορεί να σχίσει ξύλα, ακόμα και ένα παιδί. Σαν machete, μιας και είναι εμπροσθόβαρο, έχει πολύ δύναμη και μπορείς να ξεκλαρίσεις εύκολα, ακόμα και χοντρά κομμάτια. Το δοκίμασα με ελιόκλαδα και ήταν πραγματικά πολύ άνετο. Σαν γδάρτη για ξύλα, δεν το έχω χρησιμοποιήσει ακόμα, αλλά πιστεύω πως και εκεί θα κάνει μια χαρά την δουλειά του.


Ακόμα και αν σπάσει από την κακομεταχείριση, δεν είναι δύσκολο να το ξαναφτιάξεις, καθώς δεν είναι δύσκολη η κατασκευή του και δεν χρειάζεται να το φτιάξεις με λεπτομέρειες όπως ένα μαχαίρι. Αρκεί να φτιάξεις μια καλή κόψη, μερικές τρύπες και είναι έτοιμο. Έτσι απλά. Στην φωτογραφία η λαβή είναι προσωρινή, αν και όπως λένε “ουδέν μονιμότερον, εκ του προσωρινού”… 😉

Advertisements