Από την αρχαία Ελλάδα και άλλους πολιτισμούς, υπάρχει μια φιλολογία/φιλοσοφία σχετικά με τα στοιχεία της ύλης. Από τι αποτελείτε ο κόσμος, το σύμπαν, τι μας δηλώνει κάθε στοιχείο, τι χαρακτηριστικά έχει, πως μας επηρεάζει και άλλα. Τα 4 στοιχεία, σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, είναι το Νερό, η Γη, ο Αέρας και η Φωτιά (Πυθαγορική ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ). Ταυτόχρονα με την “ανάλυση” αυτών των στοιχείων, οι Αρχ.Έλληνες φιλόσοφοι, έκαναν αναφορά και για ένα πέμπτο στοιχείο, που μπορεί να έχετε ακούσει, ως Αιθέρα (Αιθήρ). Σήμερα πολλοί φιλόσοφοι και φυσικοί, είναι αντίθετοι και αρνητικοί ως προς την ύπαρξη του και οι τότε φιλόσοφοι το συνέδεαν με κάτι το υπερ-φυσικό, θείο, θεϊκό.

Προσωπικά, άσχετα αν συμφωνώ ή διαφωνώ με την ύπαρξη η μη του αιθέρα, δεν τον θεωρώ ως “στοιχείο”. Δεν είναι κάτι το απτό, που μπορείς να το αντιληφθείς με τις αισθήσεις σου. Οπότε δεν το θεωρώ σαν “πέμπτο στοιχείο”. Τι θα μπορούσε όμως να είναι αυτό το πέμπτο στοιχείο; Καταρχάς (για μένα πάντα), θα πρέπει να είναι κάτι το υλικό, απτό, που μπορείς να το αντιληφθείς με τις αισθήσεις, αλλά να περιέχει και μια δόση από κάτι πιο υπεράνω, μη υλικό. Θα έπρεπε να συνδυάζει όλα τα υπόλοιπα στοιχεία και να είναι μέρος τους, αλλά ταυτόχρονα να συνδυάζει και αυτό το κάτι παραπάνω που να έχει μια δόση από τον Αιθέρα και το θείο που συνδέετε με αυτόν.

Ένα τέτοιο υλικό, είναι το Ατσάλι. Συνδυάζει όλα τα τέσσερα στοιχεία, καθώς για να παραχθεί χρειάζονται όλα και ταυτόχρονα για να του δωθεί μορφή και αξία, πρέπει να υπάρχει ένας άνθρωπος, με μεράκι και ψυχή που θα του δώσει “ζωή”. Θα το σφυρηλατήσει στη φωτιά και το αμόνι, με το δικό του μεράκι και το αποτύπωμα της δικής του ψυχής. Ανάλογα το χαρακτήρα του, θα το φτιάξει βιαστικά, με ηρεμία, απρόσεχτα, μελετημένα, θα το φτιάξει σαν εργαλείο για να βοηθήσει άλλους, θα το φτιάξει σαν όπλο για να σκοτώσει άλλους.

Για να γίνει το ατσάλι, χρειάζετε να το βγάλουμε (σαν σίδηρο) από την Γη, να το καθαρίσουμε με την φωτιά και το νερό, να του δώσουμε προσμίξεις από άλλα υλικά της γης και μετά, μόνο από την συνεργασία του αέρα και της φωτιάς να το διαμορφώσουμε. Χωρίς αέρα, η φωτιά δεν μπορεί να λυγίσει το ατσάλι. Έτσι το ατσάλι, είναι κομμάτι όλων των άλλων στοιχείων, που μάλιστα με την κατάλληλη διαμόρφωση μπορεί να διαμορφώσει και να ελέγξει τα υπόλοιπα. Όμως, ταυτόχρονα όλα τα στοιχεία, μπορούν και να υπερνικήσουν το ατσάλι. Η φωτιά το τρώει, το νερό το σκουριάζει, η γη το φυλακίζει και ο αέρας το ρίχνει κάτω. Όλα αυτά όμως δεν θα μπορούσαν να γίνουν, χωρίς τον άνθρωπο και συγκεκριμένα την ψυχή του, αφού αυτή θα το διαμορφώσει και ύστερα θα το ελέγξει για καλό ή κακό σκοπό. Αν το σκεφτείτε, μπορεί η φωτιά να μας έδωσε το έναυσμα για να δημιουργήσουμε ότι έχουμε φτιάξει μέχρι σήμερα, όμως το ατσάλι είναι αυτό που έχει διαμορφώση τον πολιτισμό μας. Με το ατσάλι καταφέραμε και φτιάξαμε την τεχνολογία και την εξελίσσουμε ακόμα χάρη σε αυτό, όμως και πάλι με το ατσάλι, αιώνες τώρα, στρατηλάτες και αυτοκράτορες υποτάσσουν λαούς. Με το ατσάλι φτιάχνουμε ειρήνη, με το ατσάλι κάνουμε πόλεμο.

Μάλιστα το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα όλων των παραπάνω, είναι το μαχαίρι. Το μαχαίρι, ένα κομμάτι ατσάλι, στο πέρασμα των αιώνων, μας εξασφάλησε τροφή, φωτιά, ζωή αλλά και έσπειρε το θάνατο. Όχι μόνο τον θάνατο από μίσος και κακία, αλλά τον θάνατο που εξασφαλίσε την δική μας ζωή, είτε για τροφή αν ήταν ζώων, είτε για ασφάλεια αν ήταν για αυτοάμυνα και προστασία. Συνεπώς, είναι τόσα πολλά που συνδέονται με το ατσάλι και ειλικρινά αν ήμουν ποιητής, θα έγραφα ατελείωτα κείμενα για αυτό, καθώς είναι ένα υλικό που συνδέει εμάς σαν ανθρώπους με τον κόσμο γύρω μας και είναι το μέσο, με το οποίο τον διαμορφώνουμε είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο.

 

Advertisements