Η Ιστορία έχει ένα “διαβολικό” χαρακτηριστικό, να θέλει να επαναλαμβάνετε. Φυσικά δεν φταίει η Ιστορία, αλλά εμείς που ξεχνάμε το παρελθόν και επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια λάθη. Όχι ότι κάποιοι, δεν εκμεταλεύονται αυτή την “γνώση” του παρελθόντος προς όφελος τους, αλλά η ευθύνη πέφτει σε αυτούς που “ξέχασαν” ή δεν έμαθαν ποτέ την Ιστορία τους και άφησαν τον δρόμο ανοιχτό, σε αυτούς που θέλουν να μας εκμεταλλευτούν, στην καλύτερη περίπτωση.

Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει.

George Santayana, 1863-1952, Ισπανοαμερικανός φιλόσοφος

Ας δούμε λοιπόν επιγραμματικά, μερικές από τις τρομακτικές ομοιότητες του παρελθόντος με το παρόν. 

Καταρχάς, σχεδόν όλα τα αυταρχικά καθεστώτα με αποκορύφωμα το Ναζιστικό κόμμα, εφαρμόζουν κάποια συγκεκριμένα βήματα/τακτικές, με τις οποίες καταφέρνουν και παίρνουν την εξουσία. Τα βήματα είναι ίδια καθ’ όλη την Ιστορία και ολόκληρη την υφήλιο, λες και υπάρχει κάποια σχολή, από όπου “βγαίνουν” οι τύραννοι.

Βήματα προς ένα αυταρχικό καθεστώς:

  1. Ψεύτικη εσωτερική ή εξωτερική απειλή – πχ τρομοκράτες
  2. Μυστικό σύστημα φυλάκισης/κράτησης “ενόχων” (τρομοκράτες, ομοφυλόφιλοι, απελευθερωτές) όπου βασανίζονται- πχ Γκουαντάναμο
  3. Δημιουργία παραστρατιωτικής οργάνωσης – πχ blackwater
  4. Παρακολούθηση των πάντων – πχ κάμερες, φακέλωμα, black lists
  5. Διεισδύσει παραστρατιωτικών ή μυστικών υπηρεσιών σε ομάδες πολιτών.
  6. Σύλληψη μεμονωμένων πολιτών, που συμμετέχουν σε οργανώσεις, με σκοπό να αποδιοργανώσουν τις ομάδες.
  7. Φίμωση/έλεγχος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, δημοσιογράφοι κατηγορούνται ως κατάσκοποι, τρομοκράτες κτλ.
  8. Όροι όπως “κατάσκοπος”, “εχθρός του λαού”, “τρομοκράτης” χρησιμοποιούνται με πιο ευρύ έννοια, με αποτέλεσμα να συλλαμβάνονται αθώοι ή άνθρωποι που αντιδρούν.
  9. Καταστρατήγηση του Συντάγματος
  10. Επιβολή στρατιωτικού νόμου

Κάπως έτσι, σιγά-σιγά ένα αυταρχικό καθεστώς εδραιώνεται και παίρνει την εξουσία. Όμως οι ομοιότητες της Ιστορίας δεν σταματούν εδώ. Όταν κάποιο αυταρχικό καθεστώς εδραιωθεί ή κάποιος κατακτητής, κατακτήσει έναν άλλο λαό/έθνος/χώρα, προχωρά ακόμα παραπέρα, καθώς πρέπει να κάμψει την αντίσταση του λαού. Για αυτό το λόγο εφαρμόζει κάποιες τακτικές, ώστε ο λαός να είναι ανήμπορος να αντιδράσει ή ακόμα και να μην μπορεί/θέλει να αντιδράσει καθόλου.

Βήματα “κάμψης” της αντίστασης του λαού:

  1. Έλεγχος των τροφίμων, περιορισμός διακίνησης των τροφίμων στους πολίτες. Ένας λαός που πεινά δεν μπορεί να αντιδράσει.
  2. Έλεγχος του νερού και άλλων αναγκαίων φυσικών πόρων. Χωρίς φυσικούς πόρους, ο λαός δεν μπορεί να έχει τα απαραίτητα για να επιβιώσει.
  3. Αλλοίωση του πολιτισμού του κατακτημένου, με κάθε τρόπο. Καταστροφή μνημείων, συμβόλων, της ιστορίας του έθνους κα.
  4. Αλλοτρίωση της νεολαίας. Οι νέοι χειραγωγούνται ώστε να μεγαλώσουν σαν εχθροί του έθνους και μέρος του κατακτητή. Δημιουργούνται ομάδες νεολαίας με σκοπό οι νέοι να γίνουν ένα είδος σύγχρονου γενίτσαρου, ξεχνώντας ποιοι πραγματικά είναι.
  5. Απαγόρευση οπλοφορίας, κατάσχεση όπλων.
  6. Χωρισμός του κράτους σε επαρχίες, ώστε να ελέγχονται και να διοικούνται πιο εύκολα και αποτελεσματικά.
  7. Δημιουργία δρόμων, ώστε ο στρατός κατοχής να μπορεί να κινείται άνετα και γρήγορα όπου χρειάζεται.
  8. Καταστροφή της Παιδείας
  9. Επιβολή κοινής θρησκείας ή αθεΐας. Όλοι πρέπει να έχουν κοινή πίστη/απιστία και ξεχωριστές αντιλήψεις εξαλείφονται.

Αν εντοπίσατε κάποιες ομοιότητες με την εποχή που διανύουμε, ίσως θα πρέπει να σας ανησυχήσει. Και άλλοι, κάποτε στην ίδια θέση με εμάς, απλά παράμειναν άπραγοι ή δεν κατάλαβαν τα σημάδια. Την συνέχεια της Ιστορίας την ξέρουμε (;)…

Πηγές

 

 

Advertisements