Όσοι διαβάσατε τις δύο προηγούμενες αναρτήσεις (“Σπίτι όσο χωρείς, χωράφι όσο θωρείς”, “Ανάλυση SWOT“) άθελα σας, μπήκατε σε μια διαδικασία να σκεφτείτε με μελλοντικό προσανατολισμό, να σχεδιάσετε, να προγραμματίσετε, να σκεφτείτε γενικότερα την επόμενη σας κίνηση. Μπορεί στις προηγούμενες αναρτήσεις να το κάναμε απλά, μέσα από μια απλή παροιμία και μια τακτική Marketing, όμως το θέμα του χρονικού προσανατολισμού ενός ανθρώπου είναι πολύ βαθύτερο και άθελα μας, επηρεάζει την ίδια μας την ζωή.

Με τον όρο “χρονικός προσανατολισμός”, εννοούμε την τάση που έχει ένας άνθρωπος να “βλέπει” τα πράγματα γύρω του. Ορισμένοι, είναι προσκολλημένοι στο παρελθόν, αναπολούν τα παλιά χρόνια, δεν θέλουν με τίποτα να εξελιχθούν, οτιδήποτε νέο τους τρομάζει κα. Άλλοι είναι προσκολλημένοι στο παρόν. Με μια φράση είναι οι άνθρωποι της ρήσης “ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας”. Ζουν το σήμερα, όσο πιο καλά μπορούν χωρίς έγνοιες για το μέλλον. Τέλος είναι και αυτοί που κοιτάνε το μέλλον. Οργανωτικοί, προνοητικοί, διορατικοί, που δεν περιμένουν να πεινάσουν για να βάλουν το τσουκάλι, όπως λέει και η παροιμία. Κάθε κατηγορία έχει τα θετικά και τα αρνητικά της και όπως σε όλα τα πράγματα στην ζωή, το μέτρο είναι άριστο. Άρα δεν πρέπει να ακολουθήσουμε τυφλά μία από αυτές τις κατηγορίες, αλλά λίγο από όλες, όπου όμως, η κοινή συνισταμένη θα έχει μια τάση προς το μέλλον. Αυτό για να είμαστε προετοιμασμένοι και να μην μας πιάνει η ζωή απροετοίμαστους.

Το θέμα αυτό, το έχει ανακαλύψει και καλύψει πλήρως, θα έλεγα ένας ψυχολόγος, ο Philip Zimbardo, γνωστός και από ένα άλλο πείραμα που έχει κάνει και είναι ιδιαίτερα γνωστό στις μέρες μας. Οπότε δείτε το παρακάτω βίντεο με μια ομιλία του, όπου αναφέρεται εκτενώς στο θέμα και δείτε πως ο χρόνος επηρεάζει άμεσα και έμμεσα την ζωή μας και τις επιλογές μας σε αυτήν. Είναι πολύ χρήσιμο και ενδιαφέρον, για αυτό δείτε το όλο. 

Μια μικρή περίληψη με πιο γραφικό τρόπο θα δείτε εδώ, https://www.youtube.com/watch?v=A3oIiH7BLmg για τους πιο ανυπόμονους.

Έτσι, κλείνει μια σειρά αναρτήσεων που σκοπό είχαν να “ανοίξουμε το ένα μας μάτι προς το μέλλον”, όπως λέει και μια Γιαπωνέζικη παροιμία (“Το ένα μάτι να κοιτά στο παρελθόν, το άλλο στο μέλλον”), καθώς καλή η παράδοση και η Ιστορία, αλλά ο άνθρωπος κατάφερε να επιβιώσει όλα αυτά τα χρόνια, μόνο μέσα από την εξέλιξη και την διορατικότητα λίγων. Ειδικά στην εποχή μας, μας χρειάζεται αρκετή διορατικότητα, οργάνωση και γενικότερα μελλοντικός προσανατολισμός, αν θέλουμε να ξεφύγουμε από τον βούρκο της κρίσης (όχι μόνο οικονομικής).

Advertisements