Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, από τον φίλο Stef, που είναι μέλος του forum. Στην συνέχεια της συζήτησης, στο forum, θα βρείτε περισσότερες χρήσιμες πληροφορίες.

Στο φόρουμ μιλάμε για τις ημερήσιες ανάγκες σε νερό και εφιστούμε συνεχώς την προσοχή για την αναπλήρωση των υγρών του σώματος χωρίς ωστόσο να έχουμε μια δημοσίευση για το τι είναι η αφυδάτωση και τι προκαλεί. Ξέρουμε βέβαια ότι είναι η απώλεια των υγρών του σώματος.

Εξαιρώντας παθολογικές καταστάσεις οι άνθρωποι χάνουν το λιγότερο 2,5 λίτρα νερό ημερησίως μέσω των ούρων, του ιδρώτα και της αναπνοής, ενώ όσο πιο ζεστός είναι ο καιρός οι απώλειες αυξάνονται σημαντικά μέσω του ιδρώτα για τις ανάγκες θερμορύθμισης του οργανισμού. Για τις συνήθεις δραστηριότητες στις οποίες ένα πρόσωπο δεν ιδρώνει σε μεγάλο βαθμό, -πίνοντας όταν κάποιος είναι διψασμένος- είναι αρκετό για να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της άσκησης, ή έντονης σωματικής εργασίας η αίσθηση της δίψας αναστέλλεται και από μόνη της είναι ανεπαρκής για την πρόληψη της αφυδάτωσης, αυξάνοντας τον κίνδυνο ιδιαίτερα για όσους εργάζονται σε ζεστά περιβάλλοντα και για τους ( η αίσθηση της δίψας μειώνεται με την ηλικία) ηλικιωμένους. Ακόμη και σε κανονικές συνθήκες το αίσθημα της δίψας δεν είναι ιδιαίτερα αξιόπιστο μιας και πυροδοτείτε από οσμωτική διαταραχή μεταξύ του αίματος και του εσωτερικού περιβάλλοντος των κυττάρων όπου έχουμε χάσει ήδη αρκετό όγκο νερού, έτσι υπάρχει ακόμη και περίπτωση να διατηρούμαστε σε μια ελαφρά χρόνια αφυδάτωση. Είναι ίσως πιο χρήσιμο η παρακολούθηση της συχνότητας της ούρησης. Μια πλήρη κύστη (περίπου 1 λίτρο)κάθε 3-5 ώρες και με τα ούρα ελαφρά χρωματισμένα ή άχρωμα, τότε το πιθανότερο είναι ότι δεν υπάρχει αφυδάτωση. Εάν τα ούρα είναι βαθειά χρωματισμένα, ή ούρηση εμφανίζεται μόνο μετά από πολλές ώρες ή και καθόλου, τότε η πρόσληψη νερού δεν είναι επαρκής. Αυτό συμβαίνει μιας και το πρώτο σύστημα του οργανισμού που κλείνει σε περιπτώσεις έλλειψης νερού είναι τα νεφρά, συγκρατώντας όσο το δυνατόν περισσότερο. Το ανάποδο δηλαδή η πόση νερού σε μεγάλες ποσότητες, (όταν γίνεται με λίγο μέτρο), δεν αποτελεί κίνδυνο αφού οι νεφροί θα αφαιρέσουν αποτελεσματικά τυχόν περίσσεια νερού μέσω των ούρων με ένα μεγάλο περιθώριο ασφαλείας.

Επίσης αφυδάτωση δεν σημαίνει απλώς την απώλεια του νερού αλλά και ηλεκτρολυτών και ιχνοστοιχείων (κυρίως νάτριο) χάνονται σε ποσοστό ή σε σχεδόν ίσες ποσότητες με αυτές που υπάρχουν στο πλάσμα του αίματος ωστόσο σε φυσιολογικές συνθήκες εργαζομένων ή ελαφρά ασκούμενων δεν χρειάζεται να υπάρξει ειδική μέριμνα για την αναπλήρωσή τους εφόσον μια δίαιτα πλούσια σε λαχανικά, φρούτα και ελάχιστο αλάτι αναπληρώνει εύκολα τις απώλειες.

Αποφεύγουμε την αφυδάτωση πίνοντας αρκετό νερό. Όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα του νερού που χάνεται μέσω του ιδρώτα, τόσο περισσότερο νερό πρέπει να καταναλώνεται για να το αντικαταστήσει και να αποφευχθεί η αφυδάτωση. Δεδομένου ότι το σώμα δεν μπορεί να ανεχτεί μεγάλα ελλείμματα ή υπερβολές στο συνολικό νερό του σώματος, η κατανάλωση του νερού πρέπει να είναι περίπου παράλληλα με την απώλεια (με άλλα λόγια, να πίνετε λίγο νερό συχνά).

Σε ακραίες περιπτώσεις, (αθλητές, βαριές αγροτικές δουλειές το κατακαλόκαιρο) οι απώλειες μπορεί να είναι τόσο μεγάλες ώστε να υπερβούν την ικανότητα του σώματος να απορροφά νερό. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν είναι δυνατόν να πίνουν αρκετό νερό ώστε να ενυδατωθούν, και ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί η αφυδάτωση είναι είτε προ -ενυδάτωση, ή να βρουν τρόπους για τη μείωση της εφίδρωσης (μέσω ανάπαυσης, μια κίνηση σε ένα ψυχρότερο περιβάλλον, κ.λπ.)

Τα συμπτώματα συνήθως γίνονται αισθητά όταν χαθεί το 2% του όγκου νερού ενός ατόμου. Αρχικά, νοιώθουμε δίψα και κόπωση ενδεχομένως μαζί με την απώλεια της όρεξης, ξηροστομία Τα συμπτώματα της ήπιας αφυδάτωσης (2-5%)περιλαμβάνουν δίψα, μειωμένη ποσότητα και σκούρα ούρα, ανεξήγητη κόπωση, ευερεθιστότητα, κεφαλαλγία, ζαλάδα όταν στέκεται λόγω της ορθοστατικής υπότασης, και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει αϋπνία. Σε μέτρια έως σοβαρή αφυδάτωση (5-8%) το βάδισμα γίνεται ασταθές, η ούρηση θα μειωθεί σημαντικά και μπορεί να γίνει επώδυνη, πονοκέφαλο, ναυτία, λήθαργο ή ακραία υπνηλία, σπασμούς, λιποθυμία και βυθισμένα μάτια, ελάττωση δακρύων, σοβαρή ξηροδερμία.

Τα συμπτώματα γίνονται ολοένα και πιο σοβαρά με τη μεγαλύτερη απώλεια νερού. Η καρδιά και η αναπνοή επιταχύνονται ώστε να αντισταθμιστεί την μείωση του όγκου του πλάσματος και η χαμηλή αρτηριακή πίεση, ενώ η θερμοκρασία του σώματος θα αυξηθεί λόγω της μειωμένης εφίδρωσης. Με την απώλεια υγρών κατά 10% έως 15%, οι μύες μπορεί να γίνει σπαστική, το δέρμα ζαρώνει και να ρυτιδιάζει, μπορεί να ανασταλεί εντελώς η παραγωγή ούρων, μειώνεται η όραση και μπορεί να αρχίσει παραλήρημα. Απώλειες άνω του 15% είναι συνήθως θανατηφόρα.

Η καλύτερη θεραπεία για ελαφριά έως μέτρια αφυδάτωση είναι η διακοπή της εργασίας και η λήψη πόσιμου νερού ώστε να αποκατασταθεί ο όγκος και η ρευστότητα του αίματος, βοηθάνε πολύ οι φρέσκοι χυμοί φρούτων και λαχανικών καθώς προσλαμβάνουμε και άλλα απαραίτητα στοιχεία που βοηθούν το σώμα να αναρρώσει γρηγορότερα. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις και εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρήσουν γρήγορα επιβάλλεται η μεταφορά σε νοσοκομείο για καλύτερη ιατρική φροντίδα. Επίσης υπάρχει περίπτωση το θύμα της αφυδάτωσης να υποφέρει από θερμοπληξία, σε αυτή την περίπτωση πρέπει να κάνουμε ότι επιβάλλεται ώστε να πέσει ο πυρετός και να τον μεταφέρουμε στο νοσοκομείο χωρίς καθυστέρηση. Προσοχή χρειάζεται στην θερμοκρασία των υγρών όλα πρέπει να είναι σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, τα κρύα υγρά μπορούν να προκαλέσουν κράμπα στο στομάχι και εμετό.

Παρόλο που μίλησα για ζεστό καιρό η αφυδάτωση μπορεί να επέλθει σε οποιαδήποτε θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Πηγές

 Forum   Facebook   Twitter

Advertisements