Όλοι θα έχετε ακούσει για τον νόμο της ζούγκλας, όπου ο δυνατότερος υπερισχύει του αδύναμου ή έστω πιο αδύναμου από αυτόν. Ο νόμος αυτός ισχύει ακόμα και τώρα στο φυσικό περιβάλλον, όχι όμως πλέον στην δική μας “ζούγκλα” που έχουμε κατασκευάσει και την λέμε σύγχρονη κοινωνία.

Όταν ο άνθρωπος έφτιαξε και άρχισε να βασίζεται στο εμπόριο και το χρήμα, αυτόματα ο νόμος της “ζούγκλας”, άλλαξε. Πλέον δεν είχε σημασία αν ήσουν δυνατότερος σωματικά, αλλά το πόσο χρήμα είχες και αν είχες περισσότερο από τους υπόλοιπους. Έτσι ο νόμος αυτός άλλαξε σε έναν άλλο γνωστό  νόμο όπου το μεγάλο “ψάρι” τρώει το μικρό, με την έννοια ότι ο πλούσιος υπερισχύει του φτωχού.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτός ο νόμος ισχύει ακόμα (ή μάλλον ίσχυε όπως θα δούμε παρακάτω).  Μόνο που τα τελευταία χρόνια της μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης (προ 2008) κλονίστηκε από έναν άλλο νόμο που λέει ότι, το γρήγορο “ψάρι” τρώει το μικρό. Με λίγα λόγια αυτός ο νόμος, μας έλεγε ότι όποιος άρπαζε γρήγορα μια ευκαιρία και την εκμεταλλευόταν, έκανε πολύ χρήμα και γρήγορα. Στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, αυτός ο νέος νόμος είχε απόλυτη εφαρμογή. Αρκεί να έκανες την κίνηση πριν από τους άλλους και ήσουν “πετυχημένος”.

Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά τα πράγματα άλλαξαν. Οι οικονομία όλου του πλανήτη κλονίζεται και ένας νέος νόμος της “ζούγκλας” διαφαίνεται. Διαφορετικός από όλους τους άλλους στο ότι (μάλλον) ανατρέπει καταστάσεις που όλοι μας είχαμε δεχθεί δογματικά. Ποιος είναι όμως αυτός ο νέος νόμος;

Πλέον ούτε ο δυνατότερος, ούτε ο ισχυρότερος, ούτε ο γρηγορότερος υπερισχύει… αλλά αυτός που προσαρμόζεται ευκολότερα στα νέα δεδομένα της εποχής. Αν το καλοσκεφθείτε, ίσως αυτός ο νόμος να ίσχυε πάντα, απλά λόγο του χρήματος να μην ήταν ξεκάθαρο. Σήμερα όμως που το χρήμα έχει κάνει φτερά, είναι ορατό πλέον ότι αυτός που θα καταφέρει να παραμείνει “ζωντανός”, σε οποιοδήποτε επίπεδο θέλετε (οικονομικό, κοινωνικό, κα) είναι αυτός που θα προσαρμοστεί πιο γρήγορα στο νέο “περιβάλλον”.

Υπάρχουν ακόμα και σήμερα άνθρωποι που δεν έχουν καταλάβει την οικονομική κρίση (ναι υπάρχουν) ή έστω το μέγεθος και τις επιπτώσεις της. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι κάτι το παροδικό που με λίγες θυσίες θα περάσει και σε λίγο καιρό θα είμαστε και πάλι όπως πρώτα. Άλλοι παρόλο που έχουν καταλάβει ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, δεν μπορούν να προσαρμοστούν και να περιορίσουν πχ τα έξοδα τους και περιττές, πλέον, δαπάνες. Αν το προχωρήσουμε το θέμα ακόμα πιο πέρα, άλλοι βλέπουν κάτι πολύ μεγάλο και κακό να γίνεται, ενώ άλλοι όχι. Ποιοι νομίζετε ότι θα έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης; Αυτοί που προβλέπουν αλλά και προσαρμόζονται ή αυτοί που απλά εξακολουθούν να ζουν τις ζωές τους όπως πρώτα;

Ακόμα και σε επίπεδο καθαρά επιβίωσης σε μια έκτακτη ανάγκη, αυτός που θα προσαρμοστεί άμεσα στις νέες συνθήκες, έχει περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης, από αυτόν που πιθανότατα βρίσκετε σε φάση άρνησης ή άγνοιας της κατάστασης.

Το κακό με αυτόν τον νέο νόμο της “ζούγκλας” όμως, είναι ότι αυτοί που τον ξέρουν ήδη προσαρμόζονται, ενώ αυτοί που δεν τον ξέρουν απλά βρίσκονται σε πλήρη άγνοια… και φυσικά, δεν είναι αρκετό μόνο το να ξέρεις ότι πρέπει να προσαρμοστείς, αλλά και να το κάνεις πράξη. Συνεπώς θα ήταν καλύτερο να λέγαμε, προσαρμοστείτε… αντί να λέμε προετοιμαστείτε. 😉

Advertisements