Τελικά έχουν δίκιο που ορισμένοι λένε, ότι έχουμε ξεχάσει την ιστορία μας. Όπως με πληροφόρησαν δύο φίλοι από το forum, ο συγκεκριμένος κώδικας δεν «ανήκει» στους Αμερικανούς στρατιώτες του Βιετνάμ, όπως αρχικά είχα αναφέρει, αλλά στους Αρχαίους Έλληνες.

Υπήρχε ένα ολοκληρωμένο σύστημα μετάδοσεις μυνημάτων, με την χρήση ενδιάμεσων «πομπών»/»δεκτών» που λέγονται φρυκτωρίες. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε στην πολύ όμορφη παρουσίαση που βρίσκεται εδώ.


Για όσους δεν μπορούν να μάθουν τον κώδικα Morse ή δεν θέλουν, ας δούμε ένα πιο εύκολο τρόπο επικοινωνίας, παρόμοιο. Λέγεται Tap Code και εικάζεται ότι τον δημιούργησαν οι αιχμάλωτοι στρατιώτες στο Βιετνάμ, για να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Τα γράμματα τοποθετούνται σε ένα πίνακα 5×5 με την σειρά, από δεξιά προς τα αριστερά και από πάνω προς τα κάτω. Στο Αγγλικό αλφάβητο παραλείπεται το γράμμα Κ και Ζ. Στο Ελληνικό χωράνε όλα… 😉

Για να στείλουμε ένα μήνυμα, με βάση τον πίνακα μας, χτυπάμε πρώτα τόσες φορές, όσες και ο αριθμός της στήλης και μετά όσα ο αριθμός της σειράς. Πρώτα στήλη, μετά σειρά. Μεταξύ των χτυπημάτων της στήλης και της σειράς, κάνουμε μια μικρή παύση. Λίγο πιο μεγάλη παύση ανάμεσα στα γράμματα και λίγο μεγαλύτερη ανάμεσα στις λέξεις. Απλά πράγματα.

Παρακάτω υπάρχουν μια σειρά από βίντεο για εκπαίδευση στον κώδικα Tap.


Advertisements