Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μιά υπόθεση εργασίας κατά την οποία ισχύει το χειρότερο υποθετικό σενάριο καταστροφής.

Μιλάμε για ένα είδος καταστροφής όπου ο κόσμος γύρω μας θα λειτουργεί ως όχλος, τα σώματα ασφαλείας δεν θα μπορούν να επιχειρούν άμεσα κι αποτελεσματικά, όπου το πετρέλαιο θα έχει γίνει τόσο δυσεύρετο κι ακριβό που οι νταλίκες που προμηθεύουν τα Super Markets δεν θα μπορούν να παραδίδουν εμπόρευμα και θα επικρατεί πραγματικό χάος και αναρχία.

Ποιές θα είναι οι προκλήσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίσει κάποιος ο οποίος ζει σε αστικό περιβάλλον :

  • Υγιεινή

Το σύστημα αποκομιδής απορριμάτων θα έχει καταρρεύσει με αποτέλεσμα καθημερινά να πετιούνται τόνοι απορριμάτων στους δρόμους. Οι πλαστικές σακούλες μετά από ένα χρονικό διάστημα δεν θα χρησιμοποιούνται για τα σκουπίδια γιατί θα είναι πολύτιμες για άλλες χρήσεις. Δυσοσμία, μικρόβια, γάτες, τρωκτικά και κόσμος σε απόγνωση ο οποίος θα ψάχνει τροφή στα σκουπίδια σκορπώντας τα περισσότερο. Κάποιοι αμαθείς θα αποπειραθούν να τα καίνε, σκορπώντας έτσι τοξικό καπνό. Στην πρώτη βροχή θα φράξουν οι απορροές ομβρίων κι οι δρόμοι θα μετατραπούν σε μία σούπα μικροβίων καθιστώντας την οποιαδήποτε κίνηση στο δρόμο απαγορευτική. Γνώμη μου είναι οτι η δημόσια υγιεινή θα είναι η πρώτη και κύρια αστική απειλή.

  • Συμμορίες – Αγέλες

Ήδη σε καιρούς “ηρεμίας” υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που είναι εγκληματικά υπότροπες. Σε μια κατάσταση χάους θα ξεκινήσει ένα κύμα εγκληματικής αναρχίας με λεηλασίες κατά επιχειρήσεων και σπιτιών, κλοπές, ληστείες, φόνους, βιασμούς κλπ. Σε μία τέτοια κατάσταση κανείς, όσο καλά κι αν είναι προετοιμασμένος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν οτι έχοντας στην κατοχή τους ένα κυνηγετικό όπλο, μπορούν να εκμηδενίσουν οποιαδήποτε απειλή. Ας το ξανασκεφτούν… όσο “ζόρικοι” κι αν είναι, όσο καλά εξοπλισμένοι κι αν είναι, το μόνο που χρειάζεται για να τελειώσουν τα πάντα είναι μία μόνο σφαίρα. Δυστυχώς η πραγματική ζωή δεν είναι Χόλυγουντ. Να θυμάστε πάντα πως οποιοσδήποτε βρίσκεται στο δρόμο σας είναι μια εν δυνάμει απειλή για εσάς και την οικογένεια σας. Πιό ωμά δεν μπορώ να το εκφράσω..δυστυχώς όμως έτσι είναι. Σε μια πόλη όπως για παράδειγμα η Αθήνα, και γνωρίζοντας οτι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της έχει ήδη στην κατοχή του πιό εξελιγμένα κι αποτελεσματικά όπλα καθώς και τη βούληση να τα χρησιμοποιήσει…το να έχεις μια καραμπίνα πραγματικά δεν θα πρέπει να σε γεμίζει ασφάλεια κι αυτοπεποίθηση.

  • Βιωσιμότητα

Αν σε καιρούς ηρεμίας, ειρήνης και ευμάρειας, οι μεγαλουπόλεις αποτελούσαν παράδεισο διαβίωσης προσφέροντας τρομερές ευκολίες στους κατοίκους…σε καιρούς χάους γρήγορα μετατρέπονται σε κολάσεις και σε ένα μη βιώσιμο εχθρικό περιβάλλον. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τον τρόπο που κινείται η αγορά όσον αφορά τα συστήματα τροφοδοσίας αγαθών. Κανένα super market δεν έχει τεράστιες αποθήκες γεμάτες τρόφιμα και αγαθά. Έχει ένα απόθεμα στα ράφια κι άλλο λίγο σε κάποιον δικό του αποθηκευτικό χώρο ίσα για να καλύπτει τις πρώτες ανάγκες του σε αναπλήρωση.

Σε καιρούς άσκημους , η αλυσίδα (κεντρικές αποθήκες – φορτηγά – super market) σπάει. Αυτό σημαίνει οτι τα super market ξεμένουν με αυτά που ήδη διαθέτουν. Σε περίπτωση μαζικής υστερίας μιλάμε για το πολύ 3 ημέρες πριν χαθεί και το τελευταίο αγαθό από τα ράφια. Μετά; Τί μπορεί να σου προσφέρει σε τροφή ένα αστικό περιβάλλον (εκτός από νεράντζια στους δρόμους) ; Μετά λοιπόν ξεσπά η κόλαση.

Τελικά η επιβίωση σε αστικό περιβάλλον είναι εφικτή ;

Όλα εξαρτώνται από την περιοχή που μένετε, τον πληθυσμό και τον τύπο της πόλης.

Αν μένετε σε μια πόλη που ήδη ταλανίζεται από εγκληματικότητα (βλέπε Αθήνα), η επιβίωση σε τέτοιο περιβάλλον είναι τρομακτικά δύσκολη έως απίθανη. Αν ζείτε πάλι σε μικρότερη πόλη ή προάστιο , τα πράγματα γίνονται πιό υποφερτά για ένα πιό μεγάλο χρονικό διάστημα.

Γνώμη μου είναι οτι πρέπει να σχεδιάσετε εναλλακτικά σενάρια διαφυγής και τρόπους. Βρείτε εναλλακτικά μέρη στα οποία μπορείτε να πάτε εκτός πόλης (χωριό, συγγενείς στην επαρχία κλπ), τον τρόπο που θα μετακινηθείτε, τα πιθανά δρομολόγια διαφυγής σας, τί θα πάρετε μαζί σας. Κυρίως όμως υπολογίστε την αυτάρκειάς σας σε τρόφιμα, φάρμακα, νερό κλπ. Αυτά θα σας βοηθήσουν να παραμείνετε κλεισμένοι για περισσότερο διάστημα στην ασφαλή “βάση” σας, έως ότου βρείτε την ευκαιρία να αποδράσετε. Τηρείτε βασικές αρχές συσκότισης, ησυχίας…κρατείστε χαμηλό προφίλ, μην δείχνετε σε κανένα οτι είστε σε καλύτερη μοίρα από τους υπόλοιπους. Αποφεύγετε να κυκλοφορείτε πολύ παρά μόνο αν είναι πραγματική ανάγκη.

Αν έχετε ήδη αποθηκεύσει τροφή (αναφέρομαι στους preppers)..τότε δράστε έξυπνα. Την ώρα που ο όχλος θα στριμώχνεται στα super market για να πάρει πράγματα που πιθανώς να του είναι και άχρηστα, έσεις αφαιρέστε ήρεμα την μπαταρία του αυτοκινήτου σας και γεμίστε 2-3 μπετόνια βενζίνη από το πλησιέστερο βενζινάδικο.

Έτσι εξασφαλίζετε για αρχή οτι θα έχετε το μέσο και τον τρόπο να διαφύγετε όταν είστε έτοιμοι, χωρίς να ανησυχείτε για το αν σας κλέψουν αργότερα το αμάξι ή την βενζίνη από το ρεζερβουάρ.

Advertisements