Ένας φίλος κάποτε μου είπε το εξείς: «Κάθε 5-10 χρόνια, να «σταματάς» και να κοιτάς πίσω σου… που ήσουνα και που έφτασες. Αν είσαι στο ίδιο σημείο, τότε μάλλον πρέπει να αλλάξεις πορεία». Τότε η συζήτηση είχε να κάνει με το εμπόριο, την οικονομία και επιχειρηματικές επιλογές. Αργότερα, πέφτοντας και ο ίδιος στο κυνήγι του γρήγορου χρήματος και γενικά το κλίμα της εποχής, το ξέχασα/αγνόησα.

Διαβάζοντας της προάλλες ένα εγχειρίδιο, σχετικά με την πλοήγηση με χάρτη, διάβασα ότι, όταν χρησιμοποιείς πυξίδα για να πας σε κάποιο σημείο, θα πρέπει ανά τακτά χρονικά σημεία, να σταματάς, να βγάζεις την πυξίδα και να βλέπεις αν πηγαίνεις σωστά. Αυτό γιατί λέει, ο άνθρωπος περπατώντας έχει την τάση να κάνει κύκλους (τις ίδιες μαλακίες θα έλεγα εγώ) και μάλιστα αριστερόστροφα.

Σε ένα άλλο βιβλίο επιβίωσης, έμαθα, ότι όταν προχωράς σε ένα δάσος. Κάθε μερικά μέτρα, είναι καλό να σταματάς και να ρίχνεις ένα μάτι γύρω σου και κυρίως πίσω σου. Αυτό γιατί, όταν είσαι απορροφημένος να ακολουθήσεις την πορεία σου, δεν παρατηρείς τον γύρω χώρο σου, ο οποίος μπορεί να σου επιφυλάσσει εκπλήξεις. Επίσης, κοιτάς ειδικά πίσω σου, για δύο λόγους. Ο ένας είναι για να δεις αν σε ακολουθεί κάποιος ή κάτι… πχ κάποιο άγριο ζώο και ο δεύτερος για να έχεις μια οπτική του χώρου προς τα πίσω, ώστε σε περίπτωση που χρειαστεί να γυρίσεις πίσω, να θυμάσαι ότι πέρασες από εκεί και να πάρεις τον σωστό δρόμο.

Με λίγα λόγια, είτε είσαι στην Φύση, είτε όχι… πρέπει να σταματάμε, να αφουγκραζόμαστε τον χώρο, τον αέρα, την Φύση, τα γεγονότα, τις εξελίξεις, τις αντιδράσεις των άλλων… και μετά να χαράζουμε νέα πορεία, εφόσον το κρίνουμε απαραίτητο. Η «παύση» είναι απαραίτητη, ώστε να αξιολογήσουμε σωστά τα δεδομένα, τα οποία μπορεί αρχικά να μην εκτιμήσαμε σωστά έως και καθόλου.

Όλοι μας, άλλοι λίγο και άλλοι πολύ, έχουμε πέσει «θύματα» καταστάσεων και ανθρώπων, όχι επειδή είμαστε χαζοί ή βλάκες, αλλά επειδή εμείς το επιτρέψαμε. Μαγκιά δεν είναι να μην πέσεις θύμα… αν δεν γίνεις θύμα ποτέ, σημαίνει ότι ποτέ δεν αγάπησες ή δεν έδειξες εμπιστοσύνη σε άλλον και αυτό είναι θλιβερό. Μαγκιά, είναι να καταλάβεις ότι είσαι το θύμα και να «ξεφύγεις».

Advertisements