Όταν φτάσεις στα όρια της επιβίωσης, είναι σίγουρο ότι θα κάνεις τα πάντα για να ζήσεις. Η ίδια η λέξη, επιβίωση, σημαίνει ότι καταφέρνω να ζω, εις βάρος κάτι άλλου (ζώα, φυτά κτλ). Από εκεί που βρισκόσουν σε ένα “ζεστό” και οικείο περιβάλλον, ξαφνικά όλα αλλάζουν. Μαζί και εσύ. Από ένας απλός φιλικός, καθημερινός, μεροκαματιάρης, θα πρέπει να μετατραπείς σε ένα τέρας ψυχραιμίας, λογικής και κουράγιου.

Το πιο πιθανό είναι ότι θα αναγκαστείς να κάνεις πράγματα που ποτέ άλλοτε δεν έχεις κάνει. πχ να σκοτώσεις ζώα για να φας. Και όμως το κάνεις. Θα κάνεις οτιδήποτε για να διατηρηθείς στην ζωή. Αν έχεις και οικογένεια, τότε ένας λόγος παραπάνω. Θα κάνεις τα πάντα… τα πάντα;!!!

Θα σκότωνες άλλον άνθρωπο; Θα έκλεβες χρήματα; Θα έκλεβες κάποιον άλλο φτωχό μην ξέροντας αν ο ίδιος έχει να επιβιώσει; Θα έφτανες στον κανιβαλισμό; [Έχετε δει την ταινία “Οι επιζήσαντες”; Είναι αληθινή ιστορία…] Μην απαντήσεις τώρα… δεν μπορείς. Σίγουρα τώρα, αυτή την στιγμή θα πεις όχι, άλλα όταν φτάσεις στα όρια της εξαθλίωσεις, δεν ξέρεις που πραγματικά μπορείς να φτάσεις. Κανείς μας δεν ξέρει. Άλλωστε αυτά που περιέγραψα παραπάνω, όλα έχουν γίνει. Από ανθρώπους που κάποτε ήταν απλοί και φιλικοί όπως όλοι μας. Όταν όμως βρέθηκαν στην ανάγκη. Έφτασαν στα άκρα! Ειδικά σήμερα, με την οικονομία να κατρακυλάει, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα βρεθούν σε αυτήν την δύσκολη φάση.

Το πρόβλημα όμως είναι, ότι επειδή λες ότι θέλεις και πρέπει, να ζήσεις (επιζήσεις), φτάνεις σε μια κατάσταση που όλα ισοπεδωνόνται, όλα γίνονται ίσα και όμοια και δεν ξεχωρίζεις το σωστό από το λάθος, έστω ηθικά. Τι να σκοτώσεις ένα ζώο για να φας, τι να κλέψεις, τι να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Πρέπει να ζήσω λες. Και εκεί που νομίζεις ότι είσαι άνθρωπος (άνω-θρώσκω), γίνεσε ένα με τα ζώα. Αν διαβάσεις ιστορία, θα δεις ότι οι άνθρωποι σε δύσκολους καιρούς (πχ πολέμους), “μεταλλάσονταν” σε κάτι το θηριώδες. Τα πάντα για να επιζήσω…

Καταλαβαίνουμε, ότι αν θέλουμε να είμαστε και να λεγόμαστε άνθρωποι, πρέπει να έχουμε κάποια όρια, ηθικά όρια, που ότι και αν συμβεί, να μην τα ξεπεράσουμε. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα εκεί έξω, ανθρώπων που προτίμησαν να πεθάνουν, αντί πχ να κλέψουν. Μπορεί τελικά να πέθαναν, αλλά πέθαναν ως άνθρωποι και όχι σαν τρομαγμένα ζώα.

Το ότι θα πεθάνουμε, είναι σίγουρο. Ισχύει για όλους και κανείς δεν μπορεί να το αποφύγει. Άρα τι μας μένει;… ο τρόπος με τον οποίο θα διαλέξουμε να ζήσουμε και να πεθάνουμε. Αυτό μόνο εξαρτάται από εμάς και δεν έχει να κάνει με το αν είσαι πλούσιος ή φτωχός. Διαβάστε και αυτό το ωραίο κείμενο και θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Όμως, για να ξεπεράσουμε τα ηθικά μας όρια, δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε μόνο σε ακραίες κατάστασίς και παραδείγματα. Μπορείς πολύ απλά, να γίνεις “τέρας”, απλά αγνοώντας κάποιον που ζήτησε βοήθεια ή τον άφησες στην τύχη του, επειδή έτρεξες να σωθείς. Σήμερα ειδικά, γίνετε πολίς λόγος, σχετικά με το αν κάποιος πρέπει να φύγει στο χωριό ή να κάτσει στην πόλη. Θεωρίες, αναλύσεις και ένα σωρό άσκοπες κουβέντες και λόγια. Και όμως, πολλοί λίγοι ή ακόμα και καθόλου δεν είπαν/σκέφτηκαν ότι πως είναι δυνατόν να φύγω, να πάω κάπου αλλού, όταν η οικογένεια μου είναι εδώ. Πως κάποιος παρατά την οικογένεια του, απλά για να σωθεί ο ίδιος; Όλα για την επιβίωση;

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, για το πως μπορεί κάποιος να ξεφύγει από τα ηθικά του όρια και να εκπέσει, χωρίς να φτάσει σε ακραίες ενέργειες. Έτσι απλά, με μια κίνηση, με μια απόφαση. Θέλει πολύ προσοχή λοιπόν, γιατί η “Επιβίωση” που τόσος ντόρος γίνεται τελευταία για αυτήν, είναι κάτι το πονηρό και ύπουλο. Σε “μεταλλάσσει” χωρίς καν να το καταλάβεις.

Advertisements