Οι ιθαγενείς της Αμερικής, αλλά και οι Εσκιμώοι, είχαν ανακαλύψη ένα πρακτικό τρόπο, ώστε να συντηρούν κρέας και να το έχουν έτοιμο για φάγωμα, ανά πάσα στιγμή. Το ονόμασαν Pemmican και δεν είναι τίποτα άλλο, παρά κρέας και λίπος, συνδυασμένα με ένα ιδιοφυή τρόπο, καθώς η μέθοδος προετοιμασίας και παρασκευής του, είναι τα στοιχεία που το κάνουν να διατηρείτε για καιρό, αλλά και να περιέχει μεγάλα ποσά θερμίδων, απαραίτητες στα μεγάλα ταξίδια των Ινδιάνων από κοιλάδα σε κοιλάδα, κυρίως το χειμώνα.

Για την παρασκευή του Pemmican, θα χρειαστούμε καθαρό κρέας, ψαχνό (έχουμε δηλαδή απομακρύνει όλα τα λίπη από πάνω του) και λίπος, από το οποίο θα φτιάξουμε λαρδί. Το κρέας μπορεί να είναι οποιοδήποτε κόκκινο κρέας (βοδινό, ελάφι, βουβάλι κτλ), αν και οι Ινδιάνοι προτιμούσαν αυτό του βούβαλου. Και το βοδινό μια χαρά είναι 😉 Λίπος, μπορείτε είτε να χρησιμοποιείσετε αυτό που θα έχει το κρέας σας, αν και θα χρειαστεί αρκετό, ή οποιοδήποτε άλλο λίπος έχετε διαθέσιμο. Σκοπός μας είναι να φτιάξουμε λαρδί. Για το πως θα φτιάξουμε το λαρδί, το έχουμε περιγράψει σε προηγούμενο post.

Το κρέας αφού το έχουμε καθαρίσει από λίπη, το κόβουμε σε λεπτά κομμάτια. Λωρίδες περίπου 1-1,5εκ. και πάχος περίπου 0,5εκ. Αυτές τις λωρίδες κρέατος, θα πρέπει να της αποξηράνουμε. Μπορούμε να το κάνουμε με την βοήθεια του Ήλιου, με ένα αποξυραντή τροφίμων, με τον φούρνο της κουζίνας μας ή ακόμα και στην φωτιά. Αν απλώσετε τα κομμάτια σε δίσκο/ταψί, δεν θα πρέπει το ένα κομμάτι να ακουμπά το άλλο, γιατί έτσι, σε εκείνο το σημείο δεν θα αποξηρανθεί. Στο τέλος της διαδικασίας, θα πρέπει τα κομμάτια κρέατος που έχουμε, όταν τα λυγίσουμε στις άκρες, να σπάνε και όχι να τσακίζουν. Αν απλώς τσακίζουν σημαίνει ότι δεν έχουν αποξηρανθεί τελείως, οπότε αφήστε τα και άλλο.

Αφού έχουμε έτοιμα το αποξηραμένο κρέας και το λίπος μας, είρθε η ώρα να φτιάξουμε το Pemmican. Σε ένα γουδί ή σε άλλη σκληρή επιφάνεια ή σε μίξερ, αλέθομαι το αποξηραμένο κρέας. Το κάνουμε σαν σκόνη ή έστω όσο πιο ψιλοκομμένο γίνεται, ανάλογα και με την μέθοδο που χρησιμοποιούμε. Αφού έχουμε αλέσει το αποξ. κρέας, προσθέτουμε σιγά-σιγά μικροποσότητα λίπους και αναμιγνύουμε καλά τα συστατικά. Θέλουμε να φτιάξουμε ένα πράγμα σαν πολύ σκληρή ζύμη.

Το Pemmican είναι έτοιμο. Το τυλίγουμε με ύφασμα και όχι με πλαστική σακούλα και το βάζουμε στο σάκο μας. Όποτε θέλουμε το βγάζουμε και το τρώμε όπως είναι. Είναι πολύ θρεπτικό και δίνει όλη την απαραίτητη ενέργεια που χρειάζετε ο οργανισμός, σε αντίξοες συνθήκες. Το μοναδικό μειονέκτημα είναι η γεύση του. Γι’ αυτό οι Ινδιάνοι, πρόσθεταν και ξυρούς καρπούς κατά το ζύμωμα, για να είναι πιο εύγευστο.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=hGJ4l_vg4YA]

Πηγή

http://en.wikipedia.org/wiki/Pemmican

Advertisements