Αν προετοιμάζεστε γενικά για καταστάσεις έκτατης ανάγκης ή ακόμα και το τέλος του κόσμου, πιθανόν να έχετε πέσει σε ορισμένες παγίδες αυτής της στάσης, χωρίς ούτε καν να το έχετε καταλάβει. Καταρχάς συνηδιτοποιείτε ότι ο κόσμος πάει από το κακό στο χειρότερο και παίρνετε την απόφαση να προετοιμαστείτε. Αρχίζετε να διαβάζετε άρθρα, να βλέπετε βίντεο στο Youtube, αγορά προμηθειών κτλ… και μόλις έχετε πέσει ήδη στην πρώτη παγίδα, που δεν είναι τίποτα άλλο από το άγχος και τον φόβο.

Όσο πιο έντονη είναι η προσπάθεια προετοιμασίας σας, δηλώνει πιο μεγάλο/πολύ άγχος και φόβο, ο οποίος μάλιστα να μεγαλώνει/καλλιεργείτε από αυτά που διαβάζετε και βλέπετε στο Internet. Ναι, τα πράγματα δεν είναι καλά, ναι σίγουρα κάτι, κάποτε θα συμβεί, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε και που. Μπορεί να προετοιμάζεστε νομίζωντας ότι κάτι θα συμβεί σε ένα ή δύο χρόνια, αλλά στην πραγματικότητα αυτό να συμβεί ακόμα και δεκαετίες αργότερα. Μιλάω βέβαια για την οικονομική κρίση και την παγκόσμια οικονομική πτώχευση που λίγο πολύ όλοι περιμένουν ή φαντάζονται ότι θα γίνει.

Θα πρέπει να πάρετε αυτήν την φάση, προετοιμασίας, κάτι σαν εκπαιδευτική εκδρομή. Απολαύστε την διαδρομή/πορεία, ελάτε σε επαφή με την Φύση, μάθετε για αυτήν, κάντε τις σχέσεις σας, με φίλους, συγγενείς, οικογένεια πιο στενές και διασκεδάστε το. Καλλιεργείστε, ψαρέψτε ή κάντε πεζοπορίες, απολαμβάνοντας το τώρα και το σήμερα. Αδράξτε την μέρα, που έλεγαν και οι Αρχαίοι.

Μια δεύτερη παγίδα, είναι το κόστος της προετοιμασίας. Λόγω λανθασμένης αντίλειψης, άγχους και φόβου, τρέχουμε να αγοράσουμε υλικά και προμήθειες με υψηλό κόστος, ιδιαίτερα σε σχέση με το σημερινό κόστος ζωής. Αν δεν έχουμε λεφτά ή είμαστε άνεργοι, δεν κάνουμε τέτοιου είδους αλόγιστες αγορές ή τουλάχιστον όχι σε μεγάλο μέγεθος. Το τέλος, μπορεί να μην έρθει και ποτέ ή να αργήσει ακόμα πολύ. Και τότε, θα είναι χαζό να μην έχουμε ούτε μια δραχμή στην τσέπη μας και σε ένα μέρος, να έχουμε πεταμένα εφόδια που πιθανόν και με τον καιρό να χαλάσουν.

Για μένα και αφού και ο ίδιος έχω πέσει σε αυτήν την λούμπα, το σωστό είναι, να μαζεύουμε προμήθειες και υλικά, αλλά χωρίς να ξοδεύουμε πολλά χρήματα για αυτά. Δεν είναι ανάγκη και ούτε μπορεί ο καθένας, να αγοράζει τσουβάλια με στάρι και φακές. Αλλά μπορεί ο καθένας, να καλλιεργήσει ένα μικρό κήπο ή ένα χωραφάκι και άμα έχει και του περισσεύουν να έχει και στην άκρη ένα μικρό στοκ. Ούτε είναι ανάγκη να αγοράζουμε εξοπλισμούς (μαχαίρια, σκηνές κτλ) τελευταίου τύπου, πανάκριβα. Μην ξεχνάτε ποτέ, ότι ο άνθρωπος έχει επιβιώσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από πολέμους και κακουχίες, σχεδόν με τίποτα. Ρωτήστε κάποιον γέρο που έζησε το ’40 να σας πει τι είχαν στην διάθεση τους. Ούτε κυνηγετικά μαχαίρια, ούτε λάμπες με LEDs, ούτε σκηνές αδιαβροχοποιημένες κτλ. Κι όμως επιβίωσαν.

Με λίγα λόγια… η ζωή είναι μικρή και ωραία. Απολαύστε την με γαλήνη/ηρεμία. Ότι είναι να γίνει, ας γίνει. Τουλάχιστον δεν θα πεθάνουμε σαν φοβισμένα σκυλιά.

Advertisements