Όπως έχω αναφέρει στα πρώτα post αυτού του blog, το πρώτο πράγμα που είναι σημαντικό για την επιβίωση, σε οποιαδήποτε κατάσταση, είναι η ψυχική ισορροπία. Δεν πρέπει δηλαδή να πανικοβληθούμε και να τα χάσουμε. Τον φόβο που νιώθουμε, δεν τον αφήνουμε να μας παραλύσει, αλλά τον χρησιμοποιούμε προς όφελος μας. Εφόσον είμαστε κύριοι του εαυτού μας, τότε "βγάζουμε" το "βαρύ πυροβολικό", την γνώση.

Δυστυχώς, όσο πείσμα και να έχει κάποιος για να επιζήσει, αν δεν γνωρίζει κάποια βασικά πράγματα και ακόμα περισσότερα, δεν μπορεί να επιβιώσει. Τρανταχτό παράδειγμα, που έχω αναφέρει και στο post με το έγχυμα πευκοβελόνας, ήταν οι πρώτοι άποικοι της Αμερικανικής ηπείρου. Πέθαιναν από σκορβούτο, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα για αυτό, την ίδια στιγμή που οι γηγενείς κάτοικοι, ήταν υγιέστατοι. Η διαφορά ήταν ότι, οι Ινδιάνοι, γνώριζαν ότι το πεύκο περιέχει πολύ βιταμίνη C και έπιναν το συγκεκριμένο τσάι. Οι άποικοι όμως δεν το ήξεραν και παρόλο που ζούσαν ανάμεσα στα πεύκα, πέθαιναν αβοήθητοι.

Άρα η γνώση είναι αυτή που κάνει την διαφορά ανάμεσα στην ζωή και στο θάνατο. Όσα τρόφιμα και να αποθηκεύσει κανείς, όσα όπλα και να έχει, κάποια στιγμή θα τελειώσουν και τότε, μόνο αν έχουμε την απαραίτητη γνώση θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε. Μην περιορίζεστε μόνο στην συγκέντρωση υλικών αγαθών και κάνετε σχέδια για το πως θα την κοπανίσετε με την πρώτη ευκαιρία. Δεν είναι σίγουρο ούτε αν θα έχετε πρόσβαση σε αυτά τα εφόδια, ούτε αν θα μπορέσετε να ξεφύγετε. Όταν όμως έχεις την γνώση, μπορείς ανά πάσα στιγμή να εκμεταλλευτής το κάθε τι, προς όφελος σου. Σκεφτείτε πολύ απλά, πως επιβίωσε ο άνθρωπος όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς sleeping bag και χάπια χαλαζόνης. Τα κατάφερε μόνο με όσα του παρείχε η μητέρα Φύση.

Μια κινέζικη παροιμία λέει: "Δώσε σε ένα πεινασμένο, ένα ψάρι και αύριο θα ξαναπεινάσει. Μάθε του να ψαρεύει και δεν θα πεινάσει ποτέ". Αυτό ακριβώς μας προσφέρει η γνώση. Και ποια είναι αυτή η γνώση; Οτιδήποτε έχει να κάνει με θέματα επιβίωσης στη φύση, πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την φύση στο έπακρο προς όφελος μας (διατροφή, καταφύγιο, περίθαλψη κτλ). Αυτά είναι τα βασικά, από εκεί και πέρα, οτιδήποτε επιπλέον γνωρίζουμε είναι δικό μας όφελος. Πρώτες βοήθειες, μαγειρική, φυσική, μηχανική, καλλιέργεια και εκτροφή ζώων, χειρισμός όπλων και μηχανημάτων, ακόμα και δημόσιες σχέσεις.

Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε τα πάντα. Πάντα κάτι δεν θα το ξέρουμε εμείς, αλλά θα το ξέρει κάποιος άλλος και αντίστροφα. Άρα επιβίωση μόνος μέσα στο δάσος, σε στυλ John Rambo, ξεχάστε το. Έτσι και στην ιστορία με τους αποίκους, αφού είδαν ότι οι ιθαγενείς επιζούσαν, τους καλοπιάσανε (βλ. δημόσιες σχέσεις) και έμαθαν το "μυστικό". Οι Ινδιάνοι όμως δεν περίμεναν τα πράγματα να εξελιχθούν, όπως τελικά έγιναν. Γι’ αυτό να έχετε στα υπόψιν σας, άλλη μια κινέζικη παροιμία: "Όταν ψάχνεις να βρεις τον μεγαλύτερο εχθρό σου, κοίτα δίπλα σου".

Και ένα τελευταίο. Η γνώση, δεν είναι κρυφή ούτε για τους λίγους. Η γνώση είναι για όλους και είναι ελεύθερη. Ότι μαθαίνετε, να το μεταβιβάζετε και σε άλλους. Αλίμονο, αν οι Αρχαίοι Έλληνες και άλλοι πολιτισμοί, κράταγαν για του εαυτούς τους, όσα ήξεραν. Άσε δε που βλέπω στο Internet, αρκετά βιβλία, τα οποία ισχυρίζονται ή όντως έχουν πολύτιμες πληροφορίες για διάφορα θέματα και δίπλα, φαρδιά πλατιά, μια τιμή! Αν ξέρεις κάτι το οποίο είναι πολύτιμο, δεν το πουλάς, το διαδίδεις!

Advertisements