Είτε είστε prepper είτε θέλετε να κάνετε πιο υγιεινή διατροφή, ένας μύλος άλεσης για να παράγεται το δικό σας αλεύρι, είναι απαραίτητος. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες οικιακών μύλων.

Ηλεκτρικός

Ο ηλεκτρικός μύλος, χρειάζεται απαραίτητα ρεύμα. Είναι ο πιο δυνατός και σε ελάχιστο χρόνο αλέθει μεγάλες ποσότητες σιτηρών. Δεν χρειάζεται να κουραστείτε καθόλου και ίσως και μόνο για αυτό το λόγο θα τον προτιμήσετε. Στην ίδια κατηγορία μπορούμε να συμπεριλάβουμε και τα εξαρτήματα κάποιων πολυ-mixer, τα οποία όταν τοποθετηθούν σε αυτό, το μετατρέπουν σε ένα κανονικό ηλεκτρικό μύλο.

Ηλεκτρικός / Χειροκίνητος

Ορισμένα μοντέλα ηλεκτρικών μύλων, έχουν την δυνατότητα να αλέθουν και χειροκίνητα. Είτε προσάπτεται κάποιο χερούλι, είτε αυτό βρίσκεται κάπου κρυμμένο στον μύλο. Αυτού του είδους οι μύλοι συνδυάζουν τα πλεονεκτήματα των άλλων δύο κατηγοριών. Συνήθως είναι ακριβότεροι από τους απλούς ηλεκτρικούς.

Χειροκίνητος

Ο χειροκίνητος μύλος, δυστυχώς είναι ο πιο κουραστικός και με την μικρότερη απόδοση. Το πιθανότερο είναι να χρειαστεί να αλέσετε και δεύτερη φορά τα σιτηρά σας, ιδίως αν είναι σκληρά, για να πάρετε ένα αλεύρι όπως αυτό που έχετε συνηθίσει. Τους χειροκίνητους μύλους όμως, τους αγοράζεις επειδή ακριβώς είναι χειροκίνητη και δεν χρειάζονται ρεύμα. Αυτό δίνει ένα αίσθημα ανεξαρτησίας και σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει ρεύμα, αποδεικνύονται πραγματικά χρήσιμοι. Μπορεί να είναι ένας παλιός πέτρινος χειρόμυλος ή κάποιο μοντέρνο hi-tech μοντέλο όμως ο wonder mill deluxe και οι δύο κάνουν την δουλειά τους ικανοποιητικά.

Αν είστε πραγματικός prepper, θα διαλέξετε σίγουρα, ένα τύπο που δουλεύει χειροκίνητα, είτε τους απλούς είτε αυτούς που είναι και ηλεκτρικοί. Ο μύλος όμως στοιχίζει και μάλιστα ακριβά, αν μιλάμε για κάποιον που πραγματικά είναι καλός. Τι κάνουμε στην περίπτωση που είτε δεν προλάβαμε να πάρουμε έναν ή δεν αντέχουμε οικονομικά. Το αλεύρι στην ουσία είναι σκόνη από αλεσμένα δημητριακά και όχι μόνο. Άρα αρκεί να βρούμε ένα τρόπο, να συνθλίψουμε τους σπόρους σε σκόνη. Αν το άλεσμα με ένα χειρόμυλο σας φαίνεται δύσκολο, που να δείτε τώρα. Για να αλέσουμε/συνθλίψουμε τους σπόρους, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα γουδί. Όχι αυτά τα μικρά που είναι για μπαχαρικά, αλλά κάποιο σε κανονικό μέγεθος. Ρίχνετε στο γουδί πχ. το στάρι και αρχίζετε να κοπανάτε. Κατά διαστήματα, κοσκινίζετε το περιεχόμενο και τα πιο χοντρά κομμάτια ξαναρίχτε τα στο γουδί για να συνεχίσετε το άλεσμα.

Αν δεν έχετε γουδί, πάρτε ένα πανί, ρίξτε μερικούς σπόρους πάνω του και διπλώστε το ελαφρά, για να μην μας φεύγουν οι σπόροι. Πάρτε ένα πλάστη για ζύμες (οι χοντροί όχι αυτοί που είναι για το άνοιγμα φύλλον) και αρχίστε να πιέζετε με δύναμη, όπως θα ανοίγατε πχ την ζύμη. Αν δεν έχετε πλάστη, χρησιμοποιείστε ένα γυάλινο μπουκάλι, με προσοχή όμως μην σας σπάσει στα χέρια. Αν φοβάστε το μπουκάλι, πάρτε ένα σφυρί και αρχίστε να κοπανάτε. Τι γίνετε όμως αν είστε έξω στην φύση και δεν έχετε τίποτα από τα παραπάνω; Βάζετε ένα πανί (μπλούζα, μαντήλι κτλ) στο έδαφος η σε μια επιφάνεια και πάνω στο πανί μια φαρδιά ίσια πέτρα. Με μια άλλη πιο μικρή πέτρα συνθλίβεται τους σπόρους.

Όλα τα παραπάνω απαιτούν πολύ μεγάλη προσπάθεια και κόπο. Ίσως, ανάλογα και με την περίπτωση, αντί να προσπαθήσετε να φτιάξετε αλεύρι πχ. για ψωμί και να κουραστείτε τόσο πολύ, καλύτερα να καταναλώσετε απευθείας τους καρπούς/σπόρους. Παίρνετε τα ίδια θρεπτικά στοιχεία, με λιγότερο κόπο. Τα γνωστά κόλλυβα, είναι βρασμένο στάρι. Φυσικά όλα εξαρτώνται από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.

Τι γίνετε όμως, αν δεν έχουμε σιτάρι; Την περίοδο της κατοχής, δεν είχαν όλα τα σπίτια σιτάρι και αναγκάζονταν και έφτιαχναν ψωμί με άλλους σπόρους/καρπούς. Η γνωστή μπομπότα είναι ένα από αυτά. Επίσης, ίσως να έχετε ακούσει και για το χαρουπάλευρο το οποίο σήμερα είναι δυσεύρετο. Το αλεύρι δεν γίνεται μόνο από σιτάρι, αλλά και από πολλά άλλα φυτά. Το θέμα όμως είναι να τα γνωρίζουμε, γιατί κάποια από αυτά, για να γίνουν αλεύρι χρειάζονται ειδική διαδικασία. Διαφορετικά μπορεί το αλεύρι που θα φτιάξετε να είναι επικίνδυνο. Ένα τέτοιο παράδειγμα, είναι το αλεύρι από τα βελανίδια, το οποίο για να γίνει θα πρέπει τα βελανίδια να βράσουν αρκετές φορές για να αποβάλουν από μέσα τους μια ουσία που είναι επικίνδυνη για τον άνθρωπο έστω και σε μικρή ποσότητα, την τανίνη.

Στην wikipedia θα βρείτε μια λίστα με φυτά και ρίζες που μπορούν να γίνουν αλεύρι και στο ftiaxno.gr μπορείτε να δείτε στην πράξη ένα χειροκίνητο μύλο.

Advertisements